Ήττα με 1-0 για την εθνική Νέων από την Ισπανία, στον τελικό του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Στο 80' λύγισαν οι μικροί ήρωες του Κώστα Τσάνα από το γκολ του καλύτερου Ισπανού παίκτη, Ροντρίγκεθ.
Πάλεψε μέχρι τέλους η Εθνική ομάδα νέων αλλά στο τέλος παραδόθηκε στην ανωτερότητα των μικρών Ισπανών οι οποίοι γαλουχούνται στην νοοτροπία νικητή από τις συγκεκριμένες ηλικίες. Ποδοσφαιριστές με μεγαλύτερες παραστάσεις (οι περισσότεροι αγωνίζονται στην προηγμένη Πριμέρα) συνέθεσαν την καλύτερη ομάδα αυτού του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και δίκαια πανηγύρισαν την κατάκτησή του. Φυσικά και η Εθνική ομάδα έχει αποκομίσει μόνο οφέλη από αυτή την παρουσία. Κατάφερε ως απόλυτο αουτσάιντερ σε όλα τα παιχνίδια (πλην της γηπεδούχου Εσθονία) να επιβληθεί των αντιπάλων της και να φτάσει στον τελικό. Μια γενιά ποδοσφαιριστών η οποία αν προσεχθεί όπως πρέπει μπορεί να αποδεχθεί ευλογημένη. Ξέχωρα από την παρουσία στον τελικό η Εθνική ομάδα εξασφάλισε από τους ομίλους την παρουσία της στο Μουντιάλ Νέων (Τουρκία 2013)
Η Ισπανία μπήκε πιο δυνατά στο ματς και εκμεταλλεύτηκε το αγχωμένο ξεκίνημα της Εθνικής. Έβαλαν κάτω τη μπάλα οι «φούριας ρόχας» και δημιούργησαν ρήγματα στην άμυνα της Εθνικής. Με τον Ροντρίγκεθ σε μεγάλα κέφια να είναι μόνιμος κίνδυνος (χάρη την κακή βραδιά του Σταφυλίδη) και τους Ισπανούς μέσους να κερδίζουν προοδευτικά όλο και περισσότερα μέτρα στο γήπεδο.
Εξάντλησε ο Τσάνας όλη την «τεχνογνωσία» στο αμυντικό κομμάτι και προσπάθησε να κυνηγήσει την αντςεπίθεση όποτε αυτό ήταν εφικτό. Η κεφαλιά του Κατίδη πρτος το τέλος του πρώτου ημιχρόνου λίγο έλειψε να αλλάξει τις ισορροπίες.
Δυνατή βροχή άρχισε στο δεύτερο μέρος και ελπίσαμε ότι στο προσκήνιο του ματς θα αναδυθεί η δύναμη, στοιχείο που μας ταιριάζει. Πιο αποφασιστικοί δείξαμε στα πρώτα λεπτά, αλλά οι Ισπανοί παρά την φλυαρία τους (και την ακόμα μία εξαιρετική εμφάνιση του Διούδη) χόρευαν στη βροχή.
Με λίγη περισσότερη προσοχή ίσως οι Έλληνες παίκτες να είχαν αποφύγει το μοιραίο καθώς άντεξαν για 80 λεπτά. Ναι μεν τυχεροί στο σουτ του Καμπάνια που τράνταξε το δοκάρι του Διούδη (56’) αλλά η κάθετη πάσα του Ντελοφέου και το πλασέ του καλύτερου παίκτη των Ισπανών (Ροντρίγκεθ 80’) απένειμε δικαιοσύνη στον φωτεινό πίνακα του παιχνιδιού.
Στα λεπτά που απέμεναν ήταν δύσκολο να αντιδράσουν με τους Ισπανούς στις περισσότερες περιπτώσεις κρατούσαν με ευκολία την μπάλα καθώς οι τεχνικές τους αρετές σε συνδυασμό με την μεγάλη κούραση της Εθνικής τους το επέτρεπαν.
Αν και απογοητευμένη όλη η νέα φουρνιά του Ελληνικού ποδοσφαίρου παρέλαβε τα μετάλλια της δεχόμενη συγχαρητήρια από σύσσωμη την Ισπανική ομάδα, ενώ τα οφέλη θα κεφαλαιοποιηθούν προσεχώς. Όπως και να ‘χει πορεία τους ήταν ονειρεμένη.
