Η Ομόνοια είναι μια νέα ομάδα που κτίστηκε από την αρχή, με ορίζοντα την κορυφή όπως χαρακτηριστικά είπαν και οι διοικούντες της.
Σιγουρά θέλει χρόνο και υπομονή, όσο και αν αυτό ακούγεται βαρετό.
Από την άλλη μια ομάδα που κτίζεται από την αρχή, και θέλει να φτάσει στην κορυφή, πρέπει να κτιστεί από ένα όχι απλά καλό, αλλά εξαιρετικό προπονητή, γιατί ομολογουμένως αυτός, έχει πολύ δύσκολο έργο, και μόνο αν είναι κάτι το πολύ καλό, κάτι το ξεχωριστό έχει καλές πιθανότητες να το πετύχει.
Το ερώτημα λοιπόν είναι, η Ομόνοια έχει εξαιρετικό προπονητή; Όσο αφορά πάντα το κοουτσάρισα και το πλάνο του, γιατί προπονητής είναι και πολλά άλλα πράγματα, όμως το πρώτο και το τελευταίο είναι το γήπεδο. Έχει λοιπόν εξαιρετικό προπονητή;
Προσωπικά δεν έχω σχηματίσει τέτοια άποψη.
Σίγουρα δεν μπορεί να έχεις ξεκάθαρη εικόνα μόνο από τέσσερα παιχνίδια και τέσσερα φιλικά μιας νέα ομάδας. Ναι όμως έχω την αίσθηση ότι κάτι το πολύ ξεχωριστό μπορείς να το διακρίνεις.
Ο Κάρλος Ολίβα, που ενώ είναι σε μια κάπως προχωρημένη για τα σημερινά δεδομένα ηλικία για προπονητή, δεν έχει να δείξει και κάτι το πολύ μεγάλο ( χωρίς αυτό να αποτελεί και τεκμήριο για την αξία του), μας έδειξε να είναι ένας οργανωμένος προπονητής με ένα καλό σχετικά τρόπο άμυνας, με κοντά τις αποστάσεις των παικτών του όταν η ομάδα του αμύνεται, με πολλούς παίκτες πίσω από την μπάλα, όπως πρέπει στην φάση άμυνας, ( εξαίρεση το 2ο γκολ του Απόλλωνα).
Για να χαρακτηρίσεις όμως ένα... πολύ καλό προπονητή, θα πρέπει να δεις και τον τρόπο ανάπτυξης της ομάδας του, τον τρόπο που ψάχνει να βρει τις προϋποθέσεις για γκολ, και εκεί η Ομόνοια είναι δυσλειτουργική και ψάχνεται από το πρώτο φιλικό μέχρι σήμερα.
Σαφέστατο πλάνο ανάπτυξης που να είναι αποτελεσματικό δεν έχει καταφέρει να βρει, ψάχνεται λίγο με 4-4-2 λίγο με 4-2-3-1. Ο Μόντες προσπαθεί μέσα από καμιά προσωπική ενέργεια να φτιάξει κάτι, όμως και αυτός να χάνεται κάπου μεταξύ ακραίου επιθετικού και μεσοεπιθετικού. Το μεγαλύτερο πρόβλημα του πλάνου επίθεσης , που δεν είναι και ιδιαίτερα ελκυστικό, είναι ότι δεν φτιάχνει μέσα από το παιχνίδι τις καθαρές ευκαιρίες, ενώ μεγάλο πρόβλημα είναι και το ότι δεν υποστηρίζει το παιχνίδι της το μεγάλο της όπλο τον Ντάρμπισάιαρ. αφού η μπάλα δεν πάει με καλές προϋποθέσεις κοντά στο τέρμα , εκεί που ο Άγγλος είναι <<Killer>>
Σίγουρα η απουσία του Χριστοφή την επηρεάζει και είναι ένα ελαφρυντικό για τον προπονητή, όπως και οι άλλες απουσίες, , είναι όμως και αυτές στο παιχνίδι.
Ένα άλλο θέμα είναι το ποιους παίκτες επιλέγει, όμως αυτό είναι δικό του θέμα, φτάνει αυτούς που βάζει να του εξυπηρετούν το πλάνο του. Το κάνουν όμως;
Επαναλαμβάνω δεν μπορείς να είσαι απόλυτος για τις ικανότητες ενός προπονητή από τέσσερα πέντε παιχνίδια, μπορείς όμως να παραθέσεις τα επιχειρήματα σου και να τεκμηριώσεις το γιατί δεν σε ενθουσίασε.
