Σε δήμιο της Ομόνοιας εξελίχθηκε μέσα σε ένα δεκαήμερο η Δόξα Κατωκοπιας αφού την υποχρέωσε σε δύο ήττες μέσα στο ΓΣΠ σε πρωτάθλημα για πρώτη φορά, και κύπελλο και την απέκλεισε, στερώντας της την όποια πιθανότητα να κυνηγήσει ξανά σελίδες δικής της <<δόξας>>.
Οσο και αν πονούν τα τελευταία αποτελέσματα αυτά είναι λεπτομέρεια μπροστά στα προβλήματα που ταλαιπωρούν το σωματείο .
Ό κατήφορος που άρχισε στην μετά Μιλτιάδη Νεοφύτου εποχή μοιάζει να μην έχει σταματημό, αφού την τελευταία πενταετία, στο αγωνιστικό κάθε πέρσι και καλύτερα.
Η τρίτη θέση έγινε τέταρτη, με άγχος εξόδου στην Ευρώπη, η τέταρτη έγινε πέμπτη χωρίς ευρωπαϊκό εισιτήρια, και έφτασε φέτος από τα μέσα Φεβρουαρίου η ομάδα να είναι 6η χωρίς στόχους και χωρίς καν προοπτική εξόδου στην Ευρώπη.
Η αποπομπή των τριών παικτών, που για την διοίκηση ήταν επιβεβλημένη κάνει ακόμη πιο αδύνατη την ομάδα, ο δε προπονητής ούτε ακροθιγώς δεν θέλησε να αγγίξει το θέμα λέγοντας απλά ότι τους έδιωξε γιατί θέλει να δει άλλους παίκτες.
Αγωνιστικά αυτό που απασχολεί τον κόσμο είναι να μπορέσει η ομάδα να έχει αγωνιστική αξιοπρέπεια έχοντας ακόμη κάποια κομμάτια από το γόητρο της και να μην μετατραπεί σε χαρά των αντιπάλων της.
Πρώτιστο όμως για τους Ομονοιάτες είναι το σήμερα και το αύριο του σωματείου. Το οικονομικό είναι δυσβάστακτο, και φάνηκε ότι παρά τις προσπάθειε που έχουν γίνει με αυτούς τους τρόπους δεν θα βρεθεί λύση.
Πέρασαν και πενταετές πλάνα, πέρασε και η συγκινητική και χωρίς προηγούμενο προσπάθεια του κόσμου, όμως, ούτε τα τουβλάκια και οι αψίδες, ούτε τα κάρβουνα οι μπύρες και οι πετσέτες θαλάσσης μπορούν να σώσουν την Ομόνοια. Απλά ολα αυτά δείχνουν πως σε κάθε γωνιά της Κύπρου υπάρχουν οπαδοί της που την αγαπούν παθολογικά.
Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι η Ομόνοια θα πρέπει να μπει σε άλλη βάση, τώρα ποια θα είναι αυτή, και αν θα είναι εταιρεία, ή εταιρεία λαϊκής βάσης , ή ομάδα επιχειρηματιών ή κάτι άλλο είναι κάτι που πρέπει να βγεί μέσα απο ζυμώσεις και διεργασίες, όμως και πάλι δεν μπορεί να της εξασφαλίσει σίγουρα την επιτυχία.
Το σίγουρο όμως είναι ότι αυτό το μοντέλο διοίκηση με τα δυσλειτουργικά πολυμελή συμβούλια και τις γενικές συνελεύσεις των 300 ατόμων δεν μπορουν να της δώσουν κάτι περισσότερο.
14 ή 15 Μαρτίου θα επιχειρηθεί να γυρίσει σελίδα το σωματείο? Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα.
Όσο αφορά την ονοματολογία με ενδιαφερόμενους, αυτή συνεχώς μεγαλώνει, και έχουν ακουστεί ονόματα από Νίκο Κατσουρίδη μέχρι Γιώτη Δημητρίου και από Λουκα Φανιέρο μέχρι Βούλγαρους Ρώσους και Κινέζους επενδυτές.
