Normal 0 false false false EL ZH-CN X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:"Times New Roman"; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}
Το αντίο από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο ήταν πικρό για τον Νίκο Λυμπερόπουλο. Το πεντακάθαρο γκολ που πέτυχε στο ντέρμπι δεν μέτρησε, η ΑΕΚ έμεινε στο Γιουρόπα Λιγκ, κι ο 37χρονος Μεσσήνιος άφησε μια και καλή το στίγμα του άτυχου στη σημαντική ποδοσφαιρική σταδιοδρομία του.
Άτυχος γιατί έχασε το Ευρωπαϊκό των Ελπίδων το 1998, άτυχος γιατί δεν ήταν στο Γιούρο του 2004, άτυχος διότι μέχρι πέρσι δεν είχε καν κατακτήσει τίτλο! Τούτο το τελευταίο φαντάζει απίστευτο κι όμως αποτελούσε, μέχρι πέρσι, τη σκληρή πραγματικότητα ενός εξαιρετικού ποδοσφαιριστή. Τόσα χρόνια στα γήπεδα, μολονότι φόρεσε τη φανέλα δύο εκ των κορυφαίων Ελληνικών ομάδων, δεν είχε καταφέρει να κερδίσει ούτε ένα μετάλλιο, πρωταθλητή ή Κυπελλούχου. Λες και η μοίρα τον είχε αφορίσει να πασχίζει μάταια για το αυτονόητο πολλών άλλων συμπαικτών και αντιπάλων του.
Ο Καλαματιανός ταλαντούχος μεσοεπιθετικός, ήταν ανέκαθεν άνθρωπος, που ακτινοβολούσε ενέργεια δίχως να λέει πολλά. Αυτό που λέμε χαμηλών τόνων. Εργατικός στο μάξιμουμ, υπάκουος, κύριος. Από μικρός. Ήταν δεν ήταν 22, όταν σε αποστολή της Εθνικής Ελπίδων, του ζήτησα συνέντευξη.
Ήταν το πλέον αναγνωρίσιμο μέλος εκείνης της ωραίας παρέας που έφτασε ως τον τελικό του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος. Διεθνής ήδη με την Ανδρών, στέλεχος του Παναθηναϊκού. Δεν αρνήθηκε αλλά μου έθεσε μια προϋπόθεση: Να πάρω την άδεια από τον αρχηγό της ομάδας τον κατά δύο χρόνια νεώτερο Γιώργο Καραγκούνη! Τότε, κατάλαβα, πως τον περιμένουν ωραία πράγματα στην πορεία της ζωής του. Ανθρωπος με αρχές, αξίες και σεβασμό δεν χάνεται ποτέ.
Αυτά τα στοιχεία, εκτός φυσικά των αδιαμφισβήτητων ποδοσφαιρικών ικανοτήτων του, είχε διαβλέψει ο αείμνηστος Νίκος Κανελλάκης όταν προσπάθησε να τον πάρει στον Ιωνικό από την Εράνη Φιλιατρών την πρώτη ομάδα του. Τον πρόλαβε όμως η Καλαμάτα κι εκεί, ο Λυμπερόπουλος δεν χρειάστηκε παρά μονάχα δύο χρόνια για να γίνει θέμα συζήτησης στους
μεγάλους του ποδοσφαίρου. Το καλοκαίρι του 1996, ο Γιώργος Βαρδινογιάννης αποφάσισε να επενδύσει στον ψηλόλιγνο νεαρό. Στους πράσινους πέρασε επτά χρόνια, είχε εξαιρετικές ατομικές επιδόσεις (187 συμμετοχές, 72 γκολ) αλλά τίτλο δεν... είδε. Απ' τον Παναθηναϊκό έφυγε το 2003, χρονιά που ανακηρύχθηκε πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα. Κι όμως, αυτός ο προσωπικός τίτλος, δεν έφτανε για να βρει θέση στην Εθνική του Ρεχάγκελ. Στην εποποιία της Πορτογαλίας, ήταν διακοπές...
Μετά τον Παναθηναϊκό πήγε στην ΑΕΚ σε δύσκολη χρονική περίοδο. Η πρώτη θητεία του στην Ένωση του χάρισε μόνο μερικές ωραίες στιγμές όπως τη νίκη επί της Μίλαν στο Τσάμπιονς Λιγκ τη σεζόν 2006-07. Τίτλο δεν πήρε, αν και πάλι σε ατομικό επίπεδο έχει να θυμάται την πρωτιά στον πίνακα των σκόρερ εκείνης της χρονιάς. Το επόμενο καλοκαίρι, στα 33του, όταν ανακοίνωσε την μετεγγραφή του στην Αϊντραχτ Φρανκφούρτης, προκάλεσε τεράστια έκπληξη σε ειδικούς και μη του ποδοσφαίρου. Έλληνας σε τόσο ώριμη ηλικία στη Μπουντεσλίγκα; Κι όμως. Ο Λυμπερόπουλος, απέδειξε ότι είχε τα κότσια να καταφέρει ένα ακόμη προσωπικό στοίχημα.
Όχι μόνο άντεξε τον καταιγιστικό ρυθμό του Γερμανικού πρωταθλήματος αλλά ήταν και κορυφαίος σκόρερ της Αϊντραχτ, τη χρονιά 2008-09 με 10 γκολ. Πρόπερσι επέστρεψε στην ΑΕΚ, ελπίζοντας στο λυκόφως της σταδιοδρομίας του να αποσυρθεί δίχως να τον βαραίνει κατοπινά το απωθημένο ενός τίτλου. Το κατάφερε! Έπειτα από 640 και πλέον ματς σε Πρωτάθλημα, Κύπελλο, Ευρώπη, Εθνικές ομάδες και πάνω από 210 γκολ, ο Νίκος Λυμπερόπουλος αποχωρεί από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Τελευταία παράσταση, αυτή που του έλειπε. Τα τελικά του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος με την Εθνική ομάδα.
