Μετράμε πια αντίστροφα για τον αγώνα Κύπρου - Ελλάδας στα προκριματικά του Μουντιάλ.
Μία ποδοσφαιρική αναμέτρηση με ιδιαιτερότητες διότι η συντριπτική πλειοψηφία των φιλάθλων μας, είτε βλέπουν και ως δική τους Εθνική την Ελλάδα, είτε εν πάση περιπτώσει την συμπαθούν και θέλουν πάντα να πηγαίνει καλά.
Ουσιαστικό βαθμολογικό ενδιαφέρον έχει μόνο η Ελλάδα στον αγώνα του Σαββάτου. Αυτό ωστόσο δεν σημαίνει ότι πρέπει να κάτσουμε να χάσουμε. 90 λεπτά αντίπαλοι, ο καθένας εξυπηρετώντας τα συμφέροντα της δικής του της ομάδας, με επαγγελματισμό και συνέπεια, όπως απαιτούμε να επιδεικνύει η Εθνική μας και το ποδόσφαιρο μας γενικότερα και στο τέλος απολογισμός....
Έτσι θα εκτιμήσουμε περισσότερο τον εαυτό μας, έτσι θα μας εκτιμήσουν περισσότερο και οι τρίτοι, οι ουδέτεροι, οι ξένοι, ενδεχομένως και αυτοί ακόμα οι αντίπαλοι.
Δεν θα είμαστε λιγότερο Έλληνες αν παίξουμε στα ίσα την Ελλάδα.... Ούτε περισσότερο πατριώτες αν κάτσουμε να χάσουμε. Ποδόσφαιρο είναι κι όχι πόλεμος!
Ps
Ο γράφων ήταν παρών στον πρώτο αγώνα μεταξύ των δύο ομάδων στην εξέδρα του "Γεώργιος Καραισκάκης". Ήταν όντως ξεχωριστή, μοναδική η στιγμή της ανάκρουσης του Εθνικού Ύμνου πριν από την έναρξη όπως θα είναι και στην Κύπρο. Στη συνέχεια το παιχνίδι παίχτηκε κανονικά και χάσαμε 2-0.
