Το που ήταν πέρσι τέτοιο καιρό ο Σοφρώνης Αυγουστή και που είναι τώρα μοιάζει σαν παραμύθι.
Από εκεί που ήταν για πολλούς <<τιμής ένεκεν>> στο τίμ του Πέδρο Εμάνουελ, έγινε ο απόλυτα πετυχημένος προπονητής του Απόλλωνα.
Από τα πρώτα του βήματα θεωρούσα ότι ήταν ένας προπονητής με εξαιρετικό <<μάτι>> και καλός στο κοουτσάρισμα. με την πάροδο του χρόνου αύτη η εκτίμηση, έγινε απόλυτη θέση.
Ο Σοφρώνης είναι ο καλύτερος κόυτς που υπάρχει στο πρωτάθλημα μας, και αυτό δεν βγαίνει μόνο μέσα από τις επιτυχίες.
Δεν είναι ο προπονητής που θα πουλήσει πνεύμα.
Δεν είναι ο προπονητής που θα προσπαθήσει να βάλει σε μια πρόταση δύο τρείς λέξεις για να μας δείξει ότι έχει επίπεδο.
Δεν είναι ο προπονητής που θα κάνει φιλίες για να τον έχουν καλά. Είναι ένας αυθεντικός οπαδός προπονητής μιας ομάδας.
Είναι ένας παθιασμένος ζωντανός κόουτς στον πάγκο που μπορεί μέσα από το πάθος του να έχει καθαρό μυαλό
Είναι ένας προπονητής που ξέρει να έχει τους παίκτες του καλά, να μην χαλαρώνουν, αλλά να παίζουν και για αυτόν.
Είναι ένας αυθεντικός Λεμεσιανός << κόλατζιης>> που κατάφερε να συνδυάσει την τρέλα του, την αγάπη για την ομάδα του, το μεράκι για το ποδόσφαιρο και το προπονητικό του ταλέντο, και να δείξει ότι καλοί, μπορεί να βγουν και με άλλους τρόπους παραδοσιακούς, και όχι τόσο στημένους.
Ο Σοφρώνης έχει πετύχει επίσης κάτι άλλο πολύ σημαντικό. Ενώ σαν τερματοφύλακας είχε αντιπαλότητα με οπαδούς, λόγο του πάθους του και της προσπάθειας του για να πάρει, με τον τρόπο του πολλές φορές το καλύτερο για την ομάδα του, σαν προπονητής έχει κερδίσει τον σεβασμό πολύ μεγάλης μερίδας των οπαδών των άλλων ομάδων. Γιατί μπορεί να είναι παθιασμένος στον πάγκο, δεν είναι όμως προκλητικός.
Για όλα αυτά λοιπόν πάω πολύ τον << Κάττο>> και τονίζω ότι για εμένα είναι ο καλύτερος Κόουτς που υπάρχει στο ποδόσφαιρο μας. >
