Ο Ντμίτρι Ριμπολόβλεφ είναι ένας από τους Ρώσους εκατομμυριούχους, που αποφάσισαν να επενδύσουν τα τελευταία χρόνια στον χώρο του ποδοσφαίρου. Δραστηριοποιείται σε πλειάδα επιχειρήσεων ανά την υφήλιο, ενώ μεταξύ άλλων, έχει στην κατοχή του τον «Σκορπιό» του Αριστοτέλη Ωνάση και τον «Οίκο φιλίας» του Ντόναλντ Τράμπ, τον οποίο απέκτησε το 2008 έναντι 95 εκατομμυρίων δολλαρίων!
Θεωρείται σε διεθνές επίπεδο ο «βασιλιάς του καλίου και του λιπάσματος», ενώ είναι ο άνθρωπος που κατάφερε να επαναφέρει την Μονακό στην κορυφή, με την κατάκτηση του σαμπιονά. Οπως συμβαίνει με κάθε επιχειρηματία αυτού του βεληνεκούς, ένα από τα σημαντικότερα προσόντα, είναι η επιλογή των συνεργατών. Και στην περίπτωση των Μονεγάσκων, ο Ριμπολόβλεφ, έχει κάνει την ιδανική επιλογή στο πρόσωπο του Βαντίμ Βασίλιεφ, σύμφωνα τουλάχιστον με όσα υποστήριξε στο «France Football».
«Με τον Βαντίμ, είμαστε ένα. Η άσκηση διοίκησης είναι πολύ δύσκολη και ιδιαίτερα σημαντική. Εχω επιλέξει συγκεκριμένη τακτική. Βλέπω τους παίκτες, σε προσωπικό επίπεδο, αραιά και που. Προτιμώ να αναθέτω αυτά τα καθήκοντα σε ένα πρόσωπο που έχω απόλυτη εμπιστοσύνη. Είναι μεγάλη ευθύνη, καθώς οφείλεις να γνωρίζεις πως θα αντιδράσεις, όταν τα πράγματα δεν κυλάνε καλά. Ο Βαντίμ είναι αυτός που καθοδηγεί τον σύλλογο», δήλωσε με νόημα ο Ρώσος μεγιστάνας.
Οσον αφορά στην απόφαση του να εμπλακεί με το ποδόσφαιρο, αλλά και στην μέχρι τώρα εμπειρία του, ο ιδιοκτήτης της Μονακό, επεσήμανε:
«Το ποδόσφαιρο προσφέρει συναισθήματα που δεν συναντάς πουθενά αλλού. Και όταν τα συναισθήματα συναντούν την επιχειρηματικότητα...Ωστόσο, όταν έχεις αποτελέσματα, αλλά χάνεις πολλά χρήματα, δεν μπορείς να είσαι ικανοποιημένος. Είναι απίθανο να είσαι χαρούμενος στο βάθρο, όταν έχεις χάσει 100 εκατομμύρια. Στην Μονακό ήλθα αρχικά για αυτά τα μοναδικά συναισθήματα, αν και θεωρώ ότι δεν είναι υποχρεωτικό να χάσεις χρήματα επενδύοντας στο ποδόσφαιρο».
Από την πλευρά του, ο Βασίλιεφ, που αποτελεί το ουσιαστικό «αφεντικό» των Μονεγάσκων, στάθηκε με έμφαση στην περίοδο του «μεταγραφικού παζαριού»: «Το να διαπραγματεύεσαι και να μιλάς για αριθμούς, με γοητεύει. Είναι κάτι που μου αρέσει πολύ. Οι μεταγραφές, είναι σαν μία μικρή παρτίδα πόκερ. Υπάρχει ο παράγοντας της ψυχολογίας, έντονα συναισθήματα και στρατηγική. Οταν διαπραγματευόμουν για την πώληση τόνων λιπάσματος υπήρχε κάτι ανάλογο, όχι όμως σε αυτήν την ένταση. Τώρα, μιλάς με ανθρώπους, μιλάς για ανθρώπους, μιλάς για προσωπικότητες και χαρακτήρες. Και στο ποδόσφαιρο, κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Κάθε διαπραγμάτευση, είναι ξεχωριστή».
