Πράγματα και θαύματα αποκάλυψε σε συνέντευξη του στο Protathlima.com και στο συνάδελφο Γιώργο Νικολάου ο πρώην προπονητής της Ομόνοιας Τζόν Κάρβερ.
Διαβάζοντας την μπορεί κάποιος εύκολα να καταλάβει ότι η πορεία της Ομόνοιας φέτος ήταν προδιαγεγραμμένη με την υπογραφή του Υπέρ Τεχνικού Διευθυντή Νίκου Νταμπίζα
Αναλυτικά τα όσα είπε στο Protathlima.com ο Άγγλος τεχνικός
Πιστεύετε ότι θα έπρεπε να σας δοθεί περισσότερος χρόνος;
«Όταν είχα έρθει μου είχαν πει για ένα πρότζεκτ, για να μπουν κάποια πράγματα σε σωστό πλάνο. Δεσμεύτηκα σε αυτή την κατάσταση 100% και έφερα την οικογένεια μου εδώ. Ήξερα ότι θα πάρει αρκετό χρόνο, γιατί το ποσοστό των ποδοσφαιριστών που θα άλλαζαν στην σεζόν, ήταν μεγάλο. Νομίζω ήταν δεκατρείς. Ήταν αρκετά δύσκολο γιατί δεν είχα αυτούς τους παίκτες από την αρχή. Είχα νεαρούς παίκτες από την ακαδημία και έπρεπε να φτιάξω την ομάδα, πράγμα που ήταν αρκετά δύσκολο. Θα ήθελα περισσότερο χρόνο.
Σίγουρα αν έμενα στην ομάδα το χειρότερο σενάριο θα ήταν να τερματίσουμε στην 5η θέση, μια θέση στην οποία φαίνεται ότι θα τερματίσει η ομάδα. Αλλά πιστεύω ότι θα παλεύαμε ίσως όχι για τον τίτλο, αλλά σίγουρα για την 2η-4η θέση και θα σας πω γιατί. Όταν έφυγα από την ομάδα νομίζω ήμασταν ένα βαθμό πίσω από την ΑΕΛ, 2 πίσω από τον Απόλλων και νομίζω 5-6 βαθμούς πίσω από την ΑΕΚ. Έτσι η διαφορά μεταξύ των ομάδων ήταν πολύ μικρή όταν έφυγα και ήξερα ότι θα πάμε στα πλέι οφ, εκεί όπου όλοι θα παίζαμε μεταξύ μας και έτσι όλοι θα κέρδιζαν βαθμούς από τον άλλο. Νομίζω ότι ήμασταν σε καλή θέση για να παλέψουμε για την 2η ή την 3η θέση και ένιωθα ότι μπορούσαμε να τα καταφέρουμε».
Στην συνέχεια με αφορμή το θέμα του χρόνου αναφέρθηκε στην κριτική:
«Ξέρω ότι οι άνθρωποι όταν ήρθα έκαναν κριτική όταν έλεγα ότι χρειάζεται χρόνος και υπομονή , αλλά τα χρειάζεσαι αυτά για να κτίσεις κάτι. Νομίζω ότι άντεξα πολύ περισσότερο από όσο νόμιζαν κάποιοι. Όπου και να πήγαινα οι άνθρωποι έλεγαν ότι δεν θα προλάβω την βασιλόπιττα , ύστερα έλεγαν ότι δεν θα φάω φλαούνα. Τελικά άντεξα μέχρι τον Μάρτη. Τα άκουγα αυτά. Είχα κάνει αρκετή μελέτη πριν έρθω, αλλά μετά τον ερχομό μου έμαθα αρκετά πράγματα για το νησί.
Αν δεν μπουν οι σωστές βάσεις, τα πράγματα θα συνεχίσουν με τον ίδιο τρόπο. Θα αλλάζουν οι προπονητές, οι παίκτες, οι Πρόεδροι, η διοίκηση. Αν δεν έχεις μια σωστή δομή θα επικρατεί αστάθεια και θα κτίζονται πράγματα με την βάση τους στην άμμο».
Για την δουλειά που έκανε στο προπονητικό κέντρο:
«Κάποιες φορές οι άνθρωποι που είναι απ΄ έξω δεν βλέπουν την δουλειά που κάνεις. Όπως για παράδειγμα να παλεύεις για να φροντιστεί ο χλοοτάπητας του προπονητικού κέντρου, να παλεύεις για να κοπεί το γρασίδι για να μην έχεις τραυματισμούς, να παλεύεις για να μπουν γραμμές στο γήπεδο και να φτιαχτούν τα δίκτυα. Να φέρνεις τον επαγγελματισμό και την πειθαρχία στο προσωπικό. Οι παίκτες είχαν ανάγκη την πειθαρχία, την ήθελαν, όπως και οι νεαροί την φροντίδα (π.χ ο Κατελάρης και ο Φιλιώτης).»
Οι παίκτες που αναπτύχθηκαν και το παράδειγμα του Μπολάσι:
«Όταν είχα έρθει υπήρχαν νομίζω τρεις διεθνείς. Ο Παναγή, ο Χριστοφή και ο Καρλίτος. Όταν έφυγα κλήθηκε ο Μαργκάσα, ο Αζίζ, ο Τουρέ, ο Ρουσιάς, ο Φιλιώτης, ο Κατελάρης και ο Χριστοδούλου στις μικρές Εθνικές. Έτσι ξαφνικά αρχίσαμε να αναπτύσσουμε κάποιους παίκτες, να τους κάνουμε καλύτερους. Όλα αυτά γίνονταν πίσω από την σκηνή και χρειάζονται χρόνο.
Υπάρχει ένας παίκτης ο Γιάνικ Μπολάσι που έπαιζε για την Κρίσταλ Πάλας και πήγε στην Έβερτον για πολλά εκατομμύρια. Νομίζω ήταν περίπου 30. Δούλεψα μαζί του στην Πλίμουθ. Τον έβαζα μέσα στην ομάδα, μετά τον έβγαζα έξω, τον κρατούσα έξω και μετά τον έβαζα ξανά στην ομάδα. Το κάναμε για να τον αναπτύξουμε. Προσπάθησα να κάνω το ίδιο με τον Φάνο. Βλέπω τον Φάνο τώρα και νομίζω ότι κάηκε. Δείχνει να θέλει ξεκούραση. Λόγω της πίεσης και ότι παίζει συνέχεια.
Εγώ σκεφτόμουνα την ανάπτυξη αυτών των νεαρών παικτών. Και εδώ έρχεται και πάλι η υπομονή που λέγαμε και η δουλειά που προσπαθούσα να κάνω πίσω από την σκηνή».
Για τους παίκτες που κλήθηκαν στις Εθνικές τους μετά το πέρασμα του από την Ομόνοια:
«Είμαι περήφανος για αυτούς τους νεαρούς αλλά και τον Μαργκάσα. Μόλις έμαθα τα νέα επικοινώνησα με όλους για να τους συγχαρώ. Χάρηκα το γκολ του Κατελάρη. Έχω ακόμη επικοινωνία με τους παίκτες.
Όταν θα έφευγα είχα μια συνάντηση μαζί τους. Τους είπα πως πρέπει να παραμείνουν επαγγελματίες μέχρι το τέλος, να μην ανησυχούν για εμένα. Να κάνουν τα πάντα για να κάνουν την Ομόνοια επιτυχημένη. Έχω και λίγο εκνευρισμό μέσα μου αυτή την στιγμή. Που κάθομαι τώρα εδώ και δεν είμαι στα αποδυτήρια μαζί με τους παίκτες και να προσπαθώ να βοηθήσω αυτή την ομάδα, γιατί ξέρω τι σημαίνει αυτή η ομάδα για τον κόσμο. Είναι σαν την ομάδα μου πίσω στην χώρα μου, την Νιούκαστλ. Μια ομάδα του εργαζόμενου λαού… Και αυτό με εκνευρίζει περισσότερο».
Έχουμε ταλέντα στην Κύπρο;
«Πιστεύω πως ναι και δεν ξέρω αν το έκανε κάποιος προπονητής αυτό πριν από εμένα, αλλά πήγαινα σε αρκετά παιχνίδια των πιο μικρών μας ομάδων και έβλεπα τους νεαρούς. Η Ομόνοια έχει πολύ καλούς παίκτες στην ηλικία των 16-17 ετών που στα σωστά χέρια μπορούν να αναπτυχθούν. Όλα έχουν να κάνουν με την σωστή διαχείριση. Το δείξαμε με τον Φάνο και τον Φιλιώτη.
Αυτή την στιγμή ο Φάνος έχει αρκετή πίεση πάνω του και αυτό τον παίρνει πίσω επειδή όλοι περιμένουν να κάνει το ένα και το άλλο… Εγώ πιστεύω πως έχει λαμπρό μέλλον αλλά το λέω και πάλι πως οι νέοι θέλουν υπομονή και χρόνο… Προσπάθησα να ρίξω Κύπριους στην εντεκάδα γιατί ήξερα τι σημαίνει για τον κόσμο και σίγουρα χρησιμοποίησα περισσότερους από τις άλλες μεγάλες ομάδες. Ελπίζω αυτό να συνεχιστεί».
Για τον σχηματισμό με τον ρόμβο:
«Κοιτάξτε, τα συστήματα δεν λένε κάτι, πιστέψτε με. Όλα έχουν να κάνουν με τους παίκτες που έχεις διαθέσιμους. Ποτέ δεν είχαμε ένα αριστερό ακραίο επιθετικό και τότε ο δεξιός μας ακραίος επιθετικός, ο Χριστοφή, ήταν τραυματίας. Είχαμε όμως πολλούς μέσους… Όταν είχα έρθει αγωνιστήκαμε με 4-4-2 αλλά όχι με ρόμβο, γιατί αυτό το σύστημα μου αρέσει. Αλλά στην συνέχεια λόγω των παικτών που είχα διαθέσιμους έπρεπε να προσαρμοστώ αναλόγως γιατί δεν είχα wingers. Για παράδειγμα ο Αγκάγιεφ. Όλοι νόμιζαν πως ήταν ένας καλός παίκτης αλλά εγώ νόμιζα πως ήταν ένα αγόρι που έπαιζε σε ανδρικό πρωτάθλημα. Δεν είχε την κατάσταση που έπρεπε για να αντιμετωπίσει πιο δυνατούς παίκτες.
Αν είχα καλύτερους σέντερ μπακ θα έπαιζα με τρεις στην άμυνα σε σύστημα 3-4-3! Μπορούσαμε να το κάνουμε αυτό απέναντι σε πιο μικρές ομάδες όμως. Όπως κάναμε με την Δόξα και γυρίσαμε το παιχνίδι. Όταν είχα αφήσει τον ρόμβο, είχαμε κάποια άσχημα αποτελέσματα…»
Αυτό ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ομόνοιας; Η έλλειψη σέντερ μπακ;
«Θα σας το πω διαφορετικά. Πείτε ότι φτάσαμε στο τέλος της σεζόν. Εγώ θα έφερνα ένα τερματοφύλακα, ένα δεξί μπακ αφού θα αποχωρήσει ο Κωνσταντινίδης (είμαι ικανοποιημένος φυσικά από την ανάπτυξη του Φιλιώτη), σίγουρα 2 κεντρικούς αμυντικούς και θα κράταγα τον Άρνασον. Θα εξελίσσαμε τον Κατελάρη και θα φέρναμε ένα δυνατό παίκτη με διαφορετικά στοιχεία για την μεσαία γραμμή. Θα έδινα επίσης ένα επιτελικό μέσο για να πάρω ένα αριστερό μεσοεπιθετικό και θα άλλαζα το σύστημα στο κλασσικό 4-4-2, έχοντας φυσικά και άλλο επιθετικό. 5-6 κινήσεις και έτσι θα πηγαίναμε στην μεταγραφική Ιανουαρίου να κάνουμε 2-3 κινήσεις για να βελτιωθούμε ακόμη περισσότερο».
Για το λεγόμενο rotation στο παιχνίδι πρωταθλήματος με την ΑΕΚ ενώ ακολουθούσε ο επαναληπτικός με τον Απόλλωνα:
«Πριν τα μπαράζ παίζαμε μέσα σε λίγες μέρες άλλες ομάδες όπως και τον Απόλλωνα και την ΑΕΚ για πρωτάθλημα και κύπελλο. Στην συνέχεια θα είχαμε κάθε φορά, μια εβδομάδα φουλ και με τους παίκτες πιο ξεκούραστους και υγιείς, έτοιμους για να κτυπήσουν τα παιχνίδια στο πρωτάθλημα στην β΄φάση.
Είδατε το ΑΠΟΕΛ που έφερε κάποια ανεπιθύμητα αποτελέσματα τελευταία μετά και τα πολλά συνεχόμενα παιχνίδια που έφεραν κούραση, τραυματισμούς, τιμωρίες και άλλα. Εμείς είχαμε περάσει αυτά τα προβλήματα όταν είχαμε τα παιχνίδια που ανέφερα πιο πάνω.
Το ότι άλλαξα την ομάδα στα παιχνίδια κυπέλλου και πρωταθλήματος δεν έχει να κάνει με το ότι πιστεύαμε ότι το κύπελλο είναι πιο σημαντικό από το πρωτάθλημα. Ξέρω την σημαντικότητα του πρωταθλήματος αφού και αυτό δίνει θέση στην Ευρώπη. Και το κύπελλο δίνει μια θέση αλλά το να προσπαθείς να το κερδίσεις είναι ένα μεγάλο τζογάρισμα.
Αυτό που έκανα ήταν να αποφασίσω μαζί με παίκτες (εννοεί τον Χριστοφή), που ήταν για καιρό εκτός, να τους προφυλάξω και να τους βάζω και να τους βγάζω στην εντεκάδα , για να σιγουρευτώ ότι ήταν στην σωστή κατάσταση για να αγωνίζεται χωρίς να πάθει κάτι ξανά.
Αυτό έκανα και με τον Φάνο έτσι ώστε να μην καεί και να έχει την σωστή ανάπτυξη. Όπως ο Μπολάσι που ανέφερα πιο πάνω. Να φτιαχτεί για το μέλλον. Όχι για κάτι προσωρινό. Ισχύουν τα ίδια και για τον Φιλιώτη. Πρέπει να ξέρεις πότε να ρίχνεις μέσα αλλά και να τραβάς πίσω ένα νεαρό για να αναπτυχθεί σωστά.
Ο Κωνσταντινίδης για παράδειγμα είναι ένας καλός παίκτης. Δεν έπαιξε στο παιχνίδι με τον Απόλλωνα γιατί ξέραμε μέσα από τις αναλύσεις πως ήταν λίγο πριν τον τραυματισμό του! Έπαιξε με τον Εθνικό Άχνας και στο δεύτερο ημίχρονο τραυματίστηκε και έμεινε εκτός για αρκετό καιρό. Άκουγα τους επιστημονικούς μας συνεργάτες γιατί μου έλεγαν πως αυτός ο παίκτης είναι κοντά στο να τραυματιστεί και είχαν πάντα δίκαιο! Δεν ήθελα να χάσω κάποιο παίκτη για μεγάλο διάστημα».
Για τις δικές του εμπειρίες:
«Απόλαυσα την παραμονή μου εδώ και έχω κλειστό σπίτι μέχρι τον Αύγουστο και δεν θα έφευγα γιατί ήμουν δεσμευμένος σε αυτό το έργο. Ένας φίλος της ΑΕΚ που έχει ένα εστιατόριο στην Αγία Νάπα μου είπε να μην αλλάξω τον τρόπο που αγωνίζομαι. Ότι είναι ένας επιθετικός τρόπος και διαφορετικός από ότι έχουμε συνηθίσει. Ήταν κάτι καλό να ακούσεις από ένα οπαδό άλλης ομάδας . Το θέμα είναι να σκοράρεις περισσότερα γκολ από όσα δέχεσαι.
Στο παιχνίδι με την Καρμιώτισσα η Ομόνοια ήταν πίσω στο σκορ και έκανα τρεις μαζεμένες αλλαγές και μου ασκήθηκε κριτική. Έπρεπε να ρισκάρω. Αυτό είναι το ποδόσφαιρο. Στο τέλος δικαιωθήκαμε με την νίκη. Αυτός ήταν και ο χαρακτήρας που ήθελα να δώσω στην ομάδα. Να μην παραδίνεται ποτέ. Εξάλλου γυρίσαμε πολλά παιχνίδια λόγω της αποφασιστικότητας και της πειθαρχίας που είχαμε».
Πως ήταν η σχέση σας με τον Πρόεδρο Αντώνη Τζιωνή;
«Πολύ καλές. Έχει την Ομόνοια στην καρδιά του και αυτό είναι σίγουρο. Δεν θα πω ποτέ κάτι αρνητικό για αυτόν. Έχει ένα εξαιρετικό άνθρωπο εκεί η ομάδα.
Πιστεύω ότι ο Πρόεδρος είναι ένας πολύ καλός άνθρωπος. Είχα αρκετό χρόνο για εκείνο και εκείνος το ίδιο για εμένα. Χρειάζεται άτομα δίπλα του να τον υποστηρίζουν. Ανθρώπους του ποδοσφαίρου. Όχι ανθρώπους του μπάσκετ, ούτε του φούτσαλ ή άλλων σπορ. Απευθείας δίπλα του και να μπορούν να τον συμβουλέψουν.
Γνώρισα αρκετούς καλούς ανθρώπους σε αυτό το νησί που αγαπούν την Ομόνοια και έχουν ποδοσφαιρική ευφυΐα. Τα ποδοσφαιρικά μυαλά παίρνουν τις σωστές αποφάσεις και όσο ο Πρόεδρος δεν τους έχει δίπλα του, θα έχει πρόβλημα. Η συμβουλή μου είναι να βρει ανθρώπους που έχουν γνώση του παιχνιδιού, αγαπούν την ομάδα-και είναι αρκετοί εκεί έξω- και αυτή θα είναι η αρχή για να μπουν οι σωστές βάσεις.
Να πάρει ανθρώπους του ποδοσφαίρου για να παίρνουν τις ποδοσφαιρικές αποφάσεις… Να πάρει ένα προπονητή που θα διαλέγει τους παίκτες, θα παρακολουθεί τους παίκτες και θα παίρνει τις αποφάσεις. Να μην παρεμβαίνει πουθενά αλλού. Βρες αυτό τον άνθρωπο και μετά από αυτά πρέπει να δώσεις έμφαση στις ακαδημίες, στις ομάδες νέων οι οποίες πρέπει να στελεχώνονται με τα κατάλληλα άτομα και υπάρχουν καλά άτομα στην Ομόνοια».
Για τον κόσμο της Ομόνοιας την ενότητα και τον Πάμπο:
«Αντιλαμβάνομαι τον εκνευρισμό, ξέρω πόσα πολλά σημαίνει για αυτούς η ομάδα και ότι είναι η ζωή τους. Ξέρω τι έκαναν όταν χρειαζόταν χρήματα η ομάδα στο παρελθόν. Έχω πάει παντού στο νησί και γνώρισα πολλούς από αυτούς και όλοι τους ήταν πολύ καλοί . Ξέρω τι σημαίνει για αυτούς η Ομόνοια και για αυτό είμαι λίγο εκνευρισμένος και με τον εαυτό μου…
Ο μόνος τρόπος για να φτάσουν στην επιτυχία είναι να μείνουν ενωμένοι μαζί. Είδα τόσες ομάδες στην Αγγλία που ο κόσμος είχε διαφωνίες με την διοίκηση, ακόμη και η ομάδα μου η Νιούκαστλ.
Τώρα έχουμε τον Ράφα Μπενίτεζ, όλοι τον αγαπούν, ο κόσμος αγαπά την ομάδα και έχουμε επιτυχία. Έτσι για να έχεις επιτυχία πρέπει να μείνεις κοντά… Μπορεί να μην έχεις το χρήμα που έχουν άλλες ομάδες, αλλά θα πρέπει να εξασφαλίσεις την ενότητα για να σου φέρει επιτυχία. Θεωρώ ότι έκαναν πολύ σωστή κίνηση με τον Πάμπο. Ξαφνιάστηκα που δεν ανέλαβε αμέσως γιατί θα οδηγούσε την ομάδα στην Ευρώπη. Αν δείξει σταθερότητα και αφοσίωση θα μπορέσει να λύσει ένα μεγάλο μέρος του προβλήματος γιατί η ομάδα δεν είναι μίλια μακριά από το να γίνει επιτυχημένη. Απλά χρειάζεται σωστή καθοδήγηση. Ο Πάμπος είναι γνωστός ότι φτιάχνει καλές άμυνες».
Για το γεγονός ότι δεν είχε κάνει αυτός τις επιλογές στο τεχνικό τιμ και η αποκάλυψη για τον Στιβ Στόουν:
«Όταν κλήθηκα να αναλάβω, όλοι στο προπονητικό τιμ ήταν ήδη εκεί. Έπρεπε να είχε γίνει αντίθετα. Να πάω εγώ πρώτα. Ήθελα να έχω μαζί μου ένα Άγγλο τον Στιβ Στόουν που πέρασε από ομάδες όπως η Άστον Βίλλα, η Πόρτσμουθ και άλλες. Όταν είχα έρθει πήγα και βρήκα τον Νίκο και του ζήτησα να έρθει ο Στιβ εδώ. Οι άλλοι στο επιτελείο ήταν καλά παιδιά αλλά ήθελα τον δικό μου άνθρωπο, όχι μόνο για να μιλώ για το ποδόσφαιρο αλλά για οτιδήποτε. Είναι διαφορετικό να μιλάς την ίδια γλώσσα με τον άλλο. Όταν του το ζήτησα μου το αρνήθηκε.
Αργότερα πήγα στον Πρόεδρο και με ρώτησε τι χρειάζομαι. Του είπα θέλω τον άνθρωπο μου και μου απάντησε πήγαινε φέρε τον. Δυστυχώς ήταν την εβδομάδα που είχαν έρθει οι οπαδοί στο «Ηλίας Πούλλος» και σκέφτηκα ότι δεν μπορώ να τον φέρω σε αυτή την κατάσταση. Ήταν εκφοβιστικό αυτό που έγινε. Εγώ δούλευα βήμα βήμα. Βδομάδα με βδομάδα. Το να φέρω κάποιο από την Αγγλία ήταν μεγάλη δέσμευση, όπως και εγώ δεσμεύτηκα. Θα μπορούσε να ήταν εδώ μια εβδομάδα, δύο εβδομάδες κ.τ.λ και είπα ας δούμε πως πάνε τα πράγματα, μείνε εκεί που είσαι…
Όπως είπα τα άλλα παιδιά ήταν καλά. Προσπάθησαν και βελτίωσαν τα Αγγλικά τους, αλλά δεν είναι το ίδιο να έχεις ένα άνθρωπο που δούλεψε ξανά μαζί σου. Ξέρει πως νιώθεις και πως σκέφτεσαι.
Η αφοσίωση τους ήταν στον Νίκο, όχι σε εμένα και ήθελα κάποιο που να είναι αφοσιωμένος σε εμένα. Ήταν λίγο αφοσιωμένοι και σε εμένα, αλλά αν έπρεπε να διαλέξουν θα διάλεγαν τον Νίκο…
Δεν είχαμε καν αναλυτή αντιπάλων. Ο αναλυτής θα ερχόταν την εβδομάδα που θα φεύγαμε και δεν ήταν δική μου επιλογή αλλά του Νταμπίζα. Ήξερα για τον αναλυτή, αλλά δεν ήξερα τον αναλυτή…»
Πιστεύεις πως ο τρόπος που δούλευε ο Νταμπίζας ήταν λανθασμένος;
«Δεν θα έλεγα ότι ήταν εντελώς λανθασμένος γιατί ίσως αυτός είναι ο τρόπος λειτουργίας σε αυτό το κομμάτι της Ευρώπης. Υπήρχαν και τεχνικοί διευθυντές σαν ο Νίκος και στην Αγγλία, αλλά υπήρχαν και άλλοι όπως αυτόν που είχα εγώ στο Τορόντο. Πίστευα ότι θα είχα περισσότερο λόγο στο ποιοι θα έρθουν και ποιοι θα φύγουν γιατί εγώ ήμουν αυτός που θα δούλευα μαζί τους.
Στο παρελθόν είχα δουλέψει ξανά με Τεχνικό Διευθυντή. Όταν ήμουν στο Τορόντο. Αυτός ερχόταν και μου έλεγε, «Τζον τι παίκτες θέλεις;» και απαντούσα για παράδειγμα αριστερό μπακ. Αυτός μου έφερνε 5 επιλογές και μου έδινε όλα τα δεδομένα, οικονομικά και ποιοτικά και εγώ διάλεγα.»
Δεν ξέρατε ότι θα δουλεύατε με αυτό τον τρόπο όταν υπογράφατε;
«Όχι. Όλα έγιναν πολύ γρήγορα γιατί ήμουν στην Αμερική».
Δεν σας έδωσε αρκετές πληροφορίες ο Νταμπίζας;
«Όχι. Τον ήξερα σαν ποδοσφαιριστή και αυτός ήταν από τους κύριους λόγους που ήξερα πως θα ήταν πρόκληση. Ήξερα λίγα πράγματα για την ομάδα, για την ιστορία, τους οπαδούς».
Από του τα γνωρίζατε όλα αυτά;
«Είχα έρθει να παρακολουθήσω ένα παίκτη που αγωνιζόταν σε αντίπαλη ομάδα σε ένα Ευρωπαϊκό παιχνίδι στο παρελθόν. Είχα καθίσει στις εξέδρες μαζί με τον κόσμο της Ομόνοιας! Είχα έρθει και τρεις φορές με την Νιούκαστλ για διακοπές στην Αγία Νάπα όταν ήταν εδώ και ο Νίκκι Παπαβασιλείου. Ήξερα και τον Λούα Λούα με τον οποίο είχαμε δουλέψει μαζί, τον Τέρι Μακντέρμοντ και άλλους. Ήξερα μερικά πράγματα αλλά όχι όσα ξέρω τώρα. Αν τα ήξερα ίσως να έπαιρνα διαφορετική απόφαση. Διαφορετική από ποδοσφαιρικής πλευράς, γιατί το νησί είναι πανέμορφο με πολύ καλούς ανθρώπους. Απλά για 90 λεπτά όταν το παιχνίδι αρχίζει όλοι τρελαίνονται και όταν τελειώσει ο αγώνας γίνονται πάλι καλοί!»
Κύριε Κάρβερ, μας έχετε πει ότι γνωρίζατε κάποια πράγματα για την ομάδα πριν έρθετε. Είχατε κάποια άποψη και για το υλικό που υπήρχε;
«Ήμουν στο Βανκούβερ όταν πήρα το τηλεφώνημα για να έρθω και έτσι αποφάσισα να κατεβάσω και να δω ορισμένα παιχνίδια. Το μάτι μου έπιασε 4 παίκτες. Τον Ασσίς, τον Σκέμπρι, τον Ρομαρίκ και τον Ρούνιε. Και όταν έφτασα στην προετοιμασία είδα ότι απουσίαζαν και σκέφτηκα πως έχασα τα 16 γκολ του Σκέμπρι και τα 10 του Ασσίς. Σύνολο 26! Σκέφτηκα πως θα τα αναπληρώσουμε αυτά. Χάσαμε δύο βασικούς ποδοσφαιριστές που θα μας ήταν μια καλή βάση, ένας καλός κορμός.
Πρέπει να αντικαθιστάς ένα παίκτη με κάποιο καλύτερο και πιο παραγωγικό. Αυτό είναι πρόοδος. Έτσι φέραμε για παράδειγμα τον Ματ στην θέση του Σκέμπρι. Μπορείτε όμως να σκεφτείτε να είχαμε τον Σκέμπρι και τον Ματ στην επίθεση, στα άκρα τους Χριστοφή και Σέρινταν και πίσω τους τον Ασσίς; Αυτό θα ήταν εξαιρετικό!
Όταν είχα φτάσει στην Αυστρία μόνο ο Ρούνιε ήταν εκεί και έφυγε την επόμενη μέρα. Δεν γνωρίζω μισθούς, αλλά είμαι σίγουρος πως ο Νασιμέντο που ήρθε στην θέση του, έπαιρνε περισσότερα από αυτόν μαζί με το ποσό που πήραμε από την πώληση του.
Ποιος είναι ο λόγος να ξοδέψεις περισσότερα χρήματα για κάποιον που δεν είναι καλύτερος από αυτόν που είχες εξ αρχής; Αν είναι καλύτερος έτσι ανεβάζεις την ομάδα και σταδιακά κάνεις πρόοδο.
Δεν ξέρω αν ο Ρομαρίκ με τον Ρούνιε θα ήταν το μέλλον της Ομόνοιας, αλλά σίγουρα θα ήταν γερά θεμέλια για την συνέχεια, για να φτιάξουμε άλλα κομμάτια και όταν βρίσκαμε ένα καλύτερο αμυντικό, κάποιος από αυτούς θα γινόταν η 3η επιλογή κ.τ.λ.»
Δεν είχατε πρόβλημα εσείς με την ηλικία του Ασσίς;
«Κοιτάξτε, ένας από τους καλύτερους μου φίλους ο οποίος τώρα δεν είναι εδώ, ο Γκάρι Σπιντ, ήταν στα καλύτερα του όταν έφτασε στα 32-33. Όταν είσαι καλός η ηλικία δεν έχει σημασία. Ίσως να τον έβαζα να παίξει 2-3 παιχνίδια και να τον ξεκούραζα και πάλι ξανά».
Ο Νίκος Νταμπίζας δεν πήρε την γνώμη σας για κανένα από τους παίκτες που έχει φέρει;
«Για τους περισσότερους όχι. Μπορεί να τους ανέφερε όταν ήδη ήταν στο αεροπλάνο για να έρθουν. Στην προετοιμασία στην Αυστρία, έρχονταν παίκτες και εγώ δεν ήξερα καν ποιοι ήταν. Ήξερα τον Ματ. Μιλήσαμε μαζί με τον Νίκο πριν έρθει στην ομάδα. Μιλήσαμε και για τον Άρνασον. Σχεδόν πήγε να ναυαγήσει αυτή η περίπτωση το τελευταίο λεπτό γιατί ο Νίκος προσπαθούσε να πάρει κάποιο άλλο αλλά είπα πως τον θέλω. Δεν είναι στο κορυφαίο επίπεδο αλλά ήταν καλύτερος από το υλικό που είχαμε. Στην συνέχεια θα μπορούσαμε να βρούμε κάτι ακόμη καλύτερο και να πάει σαν 3η επιλογή. Αυτή είναι η φιλοσοφία μου».
Τι έγινε τελικά με την περίπτωση του Άντον Φέρτιναντ;
«Ο Άντον είχε ενδιαφερθεί το καλοκαίρι για να έρθει στην ομάδα επειδή με ήξερε! Μίλησα με τον μάνατζερ του αλλά στην συνέχεια δεν είχαν ανάλογη εξέλιξη οι συζητήσεις επειδή είναι λίγο περίεργο όταν είσαι ο προπονητής και όχι ο Τεχνικός Διευθυντής. Ήθελα περισσότερο όμως ένα άλλο κεντρικό αμυντικό με εμπειρία από την Πρέμιερ Λιγκ ο οποίος πέρσι αγωνιζόταν στην Τσάμπιονσιπ. Ήθελε και αυτός να έρθει στην ομάδα αλλά ο Νίκος είχε δει τον Νασιμέντο και τον Βύντρα».
Για τον Νασιμέντο:
«Δεν θα κρίνω ποτέ κανένα ποδοσφαιριστή ξεχωριστά. Ο Νασιμέντο δεν ήταν σε καλή αγωνιστική κατάσταση στην ομάδα. Αλλά ποτέ δεν τον έκρινα. Του έδωσα και άλλη ευκαιρία γιατί αυτό ένιωθα ότι έπρεπε να κάνω. Όταν όμως ένας ποδοσφαιριστής προσπαθεί και δεν μπορεί να ανταποκριθεί σε αυτού του είδους το ποδόσφαιρο, τότε μερικές φορές δεν μπορεί να δουλέψει το πράγμα και πρέπει να βρεις κάποιο καλύτερο και αυτό προσπάθησα να κάνω».
Ποιος αποφάσισε την αποχώρηση Αγκάγιεφ;
«Αυτή ήταν μια απόφαση που πήραμε μαζί με τον Νίκο. Τα έβρισκε σκούρα απέναντι σε πιο δυνατούς παίκτες ως προς το φυσικό κομμάτι. Είναι καλό παιδί αλλά όσο ήταν στην ομάδα δεν ήταν καλός επαγγελματίας. Δεν δούλευε σκληρά για να μπει και πάλι στην ομάδα. Γενικά δίνω ευκαιρίες σε όσους προσπαθούν αλλά δεν δούλευε σκληρά. Ήταν ένα νεαρό παιδί που ήθελε ανάπτυξη. Αλλά δεν είχα χρόνο για να τους αναπτύξω όλους. Αν ήθελαν τον Αγκάγιεφ για ένα μακροπρόθεσμο πλάνο αυτό θα ήταν διαφορετικό, αλλά απαιτούσαμε άμεσες βοήθειες… Στο παιχνίδι με τον Απόλλωνα όταν είχα αποβληθεί, είπα στον Γιώργο Σίμο να ρίξει τον Αγκάγιεφ μέσα και να του δώσει ευκαιρία ως επιτελικό μέσο. Αλλά o Αμίρ… τίποτα».
Για την μεταγραφική Ιανουαρίου:
«Τον Ιανουάριο χάσαμε μια κίνηση λόγω του τερματοφύλακα και έτσι είχαμε μόνο τρεις κινήσεις. Εκεί τα πράγματα ήταν δύσκολα και περιορισμένα».
Για την σχέση του με τον Νταμπίζα:
«Πριν έρθω, είχα καλή σχέση μαζί του όταν ήταν ποδοσφαιριστής. Απογοητευτικά λίγο όταν ήρθα εδώ, αλλά του τα είπα αυτά. Του είπα τις σκέψεις μου. Ότι έπρεπε να έχω περισσότερο λόγο στο ποιοι παίκτες θα έρθουν στην ομάδα, ότι έπρεπε να επικοινωνούμε πολύ καλύτερα. Έχουμε ακόμη επαφή, μιλήσαμε 2 φορές από τότε που έφυγε από την ομάδα. Μου τηλεφώνησε από το Νιούκαστλ πριν λίγες εβδομάδες .
Όταν είχε αποχωρήσει για την Αμερική μετά τον αποκλεισμό από το κύπελλο, δεν ήταν σωστή απόφαση λόγω της έλλειψης σωστής επικοινωνίας. Ένιωσα λίγο απομονωμένος γιατί όλα τα άλλα παιδιά του τιμ έφυγαν για την Ελλάδα και εγώ ήμουν εδώ με την σύζυγο μου. Ήμουν πληγωμένος γιατί έμεινα μόνος μου και δεν μπορούσα να μιλήσω με τον Νίκο. Ήθελα κάποιες εξηγήσεις. Επικοινώνησε μαζί μου την τελευταία μέρα που θα πήγαινε Ελλάδα και βρεθήκαμε για περίπου ενάμιση ώρα και του είπα κάποιες αλήθειες».
Επέμβαινε στις αποφάσεις πριν ή κατά την διάρκεια του αγώνα;
«Όχι ποτέ! Δεν ήρθε ποτέ απευθείας και να μου πει πρέπει να βάλεις αυτόν ή τον άλλον. Μπορεί να είχε μιλήσει με τον Γιώργο Σίμο αλλά δεν μπορώ το γνωρίζω αυτό. Ίσως κάποιες φορές όταν ζητούσα την άποψη του Σίμου να μου έλεγε τις απόψεις του Νταμπίζα.
Ποτέ δεν επικοινώνησε ο Νίκος με τον πάγκο και τον Γιώργο για να μου μεταφέρει κάποιο μήνυμα! Είναι εξάλλου ένας από τους κανόνες μου πως κανείς δεν πρέπει να έχει μαζί του τηλέφωνο εκτός από τον τιμ μάνατζερ για άλλους λόγους».
Αν έχει παράπονο από τον Νταμπίζα:
«Δεν έχω κανένα παράπονο από τον Νίκο. Ο Νίκος είναι στο ξεκίνημα του σαν Τεχνικός Διευθυντής, εγώ κάνω αυτή την δουλειά για 30 χρόνια και έτσι καταλαβαίνω… Έχω μια σχέση μαζί του και θα την κρατήσω. Μπορεί να είχαμε διαφορετικές απόψεις όπως και με άλλους, αλλά τα λέγαμε και την επόμενη μέρα όλα ήταν μια χαρά».
Αν του είχε κάνει πιο συγκεκριμένους τους στόχους της ομάδας ο Νταμπίζας.
«Ποτέ δεν είπαμε πως θα πηγαίναμε για πρωτάθλημα αλλά εγώ ήξερα πως έπρεπε να τερματίσουμε πάνω από την 4η θέση. Ο Νίκος μιλούσε συνέχεια για το κύπελλο, το κύπελλο, το κύπελλο… Του έδινε μεγάλη έμφαση και έτσι έπρεπε, αλλά όλα τα παιχνίδια είναι σημαντικά.
Αν μπορούσα θα έβαζα σε κάθε παιχνίδι την καλύτερη δυνατή εντεκάδα, αλλά δεν μπορείς να το κάνεις αυτό. Έχεις τραυματισμούς, κάρτες και ίσως χάσεις παίκτες για μεγάλο διάστημα αν τους παίζεις συνέχεια».
Πως κρίνει τις αποφάσεις του Νταμπίζα, σχετικά με τους παίκτες που έφερε στην ομάδα;
«Όλα έχουν να κάνουν με απόψεις. Ο Νίκος είχε τις απόψεις του. Όλοι έχουμε. Αυτό που ο Νίκος βλέπει ως καλό παίκτη, μπορεί να μην είναι το ίδιο με αυτό που βλέπω εγώ. Αν δώσεις σε κάποιο αυτή την ευθύνη και αυτός παίρνει όλες τις αποφάσεις τότε θα πρέπει να τις υποστηρίζει μέχρι τέλους».
Τι θα άλλαζε αν επέλεγε αυτός τους παίκτες:
«Είναι ξεκάθαρο ότι μπροστά τα πηγαίναμε καλά και θα έπρεπε να βρούμε τις λύσεις στα μετόπισθεν. Θα σας πάρω στην περσινή χρονιά. Υπήρχε ένας νεαρός, ο Χαφέζ, που ήταν καλός παίκτης για το αριστερό άκρο της άμυνας. Ήταν καλύτερος παίκτης από τον Παντελιάδη και αυτό δεν ήταν λογικό. Να φύγει δηλαδή και να τον αντικαταστήσει ένας όχι τόσο καλός όσο αυτός.
Αναγκάστηκα να αγωνιστώ με τον Μαργκάσα εκεί στην Ευρώπη πράγμα που δεν ήθελα αλλά δεν είχα άλλη επιλογή, γιατί δεν είχα κεντρικούς αμυντικούς και ο Παντελιάδης έπαιξε εκεί. Μετά ήρθε ο Νασιμέντο…
Η αμυντική γραμμή χρειαζόταν ανασχηματισμό. Ήθελα ένα δυνατό μέσο. Ένα όπως το στυλ του Ρούντι της Δόξας, όχι αυτόν συγκεκριμένα αλλά αυτό το στυλ. Box-to-box. Ένα παίκτη να καθαρίζει τις φάσεις μπροστά από την άμυνα. Σαν τον Σακέτι για παράδειγμα. Όλες οι μεγάλες ομάδες είχαν ένα τέτοιο παίκτη εκτός από εμάς. Είχαμε τον Μαργκάσα και τον Τουρέ, αλλά ήθελα ένα πιο ψηλό, πιο δυνατό».
Πιστεύετε ότι με το περσινό ρόστερ όπως το είχατε δει, ότι θα μπορούσατε να πετύχετε περισσότερα πράγματα;
«Είναι ορισμένοι παίκτες από το περσινό ρόστερ που σίγουρα θα μπορούσαν να βοηθήσουν την φετινή ομάδα και θα έκαναν πιο δυνατό το γκρουπ. Ένα καλύτερο μείγμα με περισσότερο βάθος».
