Θα μείνει ή θα φύγει ο Κρίστιανσεν; Ιδού το ερώτημα! Μετά τη χρυσή πενταετία Γιοβάνοβιτς, το ΑΠΟΕΛ δεν κράτησε προπονητή πάνω από ένα χρόνο, αποδεσμεύοντας μερικούς πριν ολοκληρώσουν μιά περίοδο ή ακόμα και μόλις σχεδόν άρχισαν. Πάολο Σέρτζιο, Δώνης, Φινγκ, Πασιέντσια, Κετσπάγια, με τους Μαντούκα και Κωστή να ολοκληρώνουν δυό χρονιές, ως υπηρεσιακοί.Σ´αυτό το διάστημα των αλέπάλληλων αλλαγών, το ΑΠΟΕΛ έπαιρνε σταθερά το πρωτάθλημα, ενώ επαιξε και στους ομίλους του Champions και Europa League.
Μετά ήρθε ο Κρίσστιανσεν, που πήρε το πρωτάθλημα και πέρασε την ομάδα γιά πρώτη φορά στους 16 του Europa League. Επιπλέον διεκδικεί το νταμπλ στον τελικό εναντίον του Απόλλωνα. Προσφιλές το θέμα στις τάξεις των οπαδών του ΑΠΟΕΛ το θέμα της παραμονής ή όχι ενός προπονητή στην ομάδα. Και ασφαλώς δίλημμα και πονοκέφαλος γιά τη διοίκηση. Στο ΑΠΟΕΛ δεν αρκούν οι επιτυχίες γιά ένα προπονητη γιά να ανανεωθεί η παραμονή του.
Το έδειξε αυτό η συχνή αλλαγή προπονητών στη μετά Γιοβάνοβιτς εποχή. Ο Κρίστιανσεν, δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί επιτυχημένος στον ένα χρόνο που δούλεψε στην ομάδα. Επιπλέον, θα πρέπει να επισημανθεί το γεγονός ότι ήρθε στο ΑΠΟΕΛ μετά την πολύ καλή δουλειά που έκανε γιά δυό χρόνια στην ΑΕΚ, που του έδωσε τα "παράσημα" του καλύτερου προπονητή σε δυό συνεχόμενες χρονιές. Δεν μπορεί να είναι βέβαιος κανείς αν θα ακολουθήσει η τρίτη χρονια, αλλά είναι δεδομένο ότι μιά αρκετά μεγάλη μερίδα των οπαδών δεν εκτίμησε τη δουλειά του και επιθυμεί την απομάκρυνση του.
Και δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Οι προπονητές της εξέδρας δεν αρκούνται με τίτλους και ευρωπαικές διακρίσεις. Απαιτούν το ΑΠΟΕΛ να παίζει καλύτερο ποδόσφαιρο. Και αναζητώντας αυτό το καλύτερο ποδόσφαιρο, ευχαρίστως θα έβλεπαν μιά ακόμα αλλαγή προπονητή. Λες και όλα έγιναν τυχαία αυτή τη χρονιά στο ΑΠΟΕΛ και ότι ο νέος προπονητής θα πετύχει περισσότερα, παίζοντας το ποδόσφαιρο που θέλουν να βλέπουν την ομάδα να παίζει.
Τι θα γίνει τελικά; Θα μείνει ή θα φύγει ο Κρίστιανσεν; Αν υποθέσουμε ότι ο ίδιος θέλει να μείνει, με μιά λογική αύξηση στις απολαβές του ιδίου και των συνεργατών του, θα υπάρξει τελικά συμφωνία με τη διοίκηση; Πόσο θα μετρήσει η εμφάνιση και το αποτέλεσμα στον τελικό του κυπέλου;
Πόσο θα μετρήσει η επιθυμία ενός σημαντικού ποσοστού των οπαδών που θέλουν αλλαγή; Κατά τη γνώμη μου, δεν θάπρεπε να γίνουν δεύτερες σκέψεις. Θα πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε εδώ στον παράδοξο κόσμο του κυπριακού ποδοσφαίρου, ότι οι συχνές αλλαγές προπονητών δεν βοηθούν τις ομάδες μας. Ένας προπονητής έχει τη δική του φιλοσοφία στη δουλειά του. Με την αλλαγή στο ένα ή στα δυό χρόνια, η ομάδα θα έχει ένα άλλο προπονητή με διαφορετική φιλοσοφία και άλλη προσέγγιση.
Κι αν ακόμα ένας προπονητής δεν παρουσίασε μιά ομάδα όπως την ήθελε ο ίδιος, οι φίλαθλοι ή ακόμα και η διοίκηση, θα πρέπει να συνεχίσει, ανεξάρτητα αν υπήρξαν κάποιες αδυναμίες ή έγιναν και λάθη την πρώτη χρονιά, πολύ περισσότερο που αυτός ο προπονητής διαχειρίστηκε μιά δύσκολη χρονιά, σε δυό ταμπλό και έφερε εξαιρετικά αποτελέσματα. Θα πρέπει, ειδικά σε τέτοιες περιπτώσεις, οι παράγοντες και οι οπαδοί της ομάδας, να συγκεντρώνονται στα θετικά του προπονητή και όχι στα οποιαδήποτε λάθη ή αρνητικά του. Εξάλλου, τι εγγυάται ότι ο αντικαταστάτης του θα είναι καλύτερος; Κι αν θα είναι καλύτερος, τι περισσοτερα θα πετύχει απ' αυτα που πέτυχε μέχρι τώρα ο Κρίστιανσεν.
Η παραμονή ενός προπονητή γιά αρκετά χρόνια, όπως έγινε με τον Γιοβάνοβις, που εξάλλου δεν ήρθε στο ΑΠΟΕΛ με οποιεσδήποτε περγαμηνές, είναι τις πλείστες φορές μια ευλογία. Ο Κρίστιανσεν, ξέρει την ομάδα, τους παίκτες, ξέρει το κυπριακό ποδόσφαιρο, τις ομάδες του και τις ιδιαιτερότητες του και μπορεί να κτίσει στη δεύτερη χρονιά, πάνω στην επιτυχημένη πρώτη. Τα όποια λάθη έκανε θα φροντισει λογικά να τα διορθώσει, είτε αυτά αφορούν επιλογή παικτών, είτε τακτική της ομάδας.
Η πείρα ενός χρόνου σε μιά ομάδα, είναι μεγάλο προνόμιο γιά τον επόμενο χρόνο. Κι'αυτό ας το καταλάβουν επιτέλους οι παράγοντες στο κυπριακό ποδόσφαιρο, γιά να πάψουν να αλλάζουν τους προπονητές όπως τα πουκάμισα τους. Όταν πρέπει να φύγει ένας προπονητής, να φύγει. Άλλο αυτό όμως και άλλο η προπονητοφαγία, που έχει καταστεί μάστιγα στο ποδόσφαιρο μας.
