Ερχόμενοι στην πρωτεύουσα της Ευρώπης γνωρίζαμε ότι θα ήταν εξαιρετικά δύσκολα τα πράγματα για το ΑΠΟΕΛ ύστερα και από το αποτέλεσμα του πρώτου αγώνα. Λόγω απουσιών ο προβληματισμός μεγάλωνε, όμως όλοι πίστευαν. Είχαν διάθεση, μεγάλο κίνητρο, ώθηση από τους οπαδούς και δίψα συνέχισης της Ευρωπαϊκής πορείας.
Η πραγματικότητα όμως έδειξε στο γήπεδο ότι πέρασε η καλύτερη ομάδα.
Η Άντερλεχτ ήταν δύο κλάσεις ανώτερη από ΑΠΟΕΛ στο πρώτο ημίχρονο και θα μπορούσε να είχε τελειώσει από εκείνο το διάστημα.
Γίνεται λόγος για τις επιλογές του Κρίστιανσεν (θα γινόταν όποιες και να ήταν αφού αυτό ήταν το αποτέλεσμα) και σωστά γίνεται γιατί είναι προφανές ότι το πλάνο δεν λειτούργησε ούτε επιθετικά ούτε ανασταλτικά, ούτε επέφερε στην αντίπαλο κάποια έκπληξη όμως ενδεχομένως σκόπευε ο κόουτς του ΑΠΟΕΛ.
Αλλά από την άλλη διερωτώμαι.... Πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα αν για παράδειγμα δεν έπαιζε ο Ντεκαμάργκο ή ο Μπαράλ και στη θέση του ήταν ο Μπερτόλιο;
Νομίζω πως πάλι η ανωτερότητα των Βέλγων θα ήταν εμφανής έστω κι αν ενδεχομένως τα πράγματα θα ήταν λίγο καλύτερα από το ΑΠΟΕΛ. Το γήπεδο και πάλι θα κατηφόριζε κι ο Βάτερμαν θα ήταν μόνιμα στη "τσίτα".
Το αποτέλεσμα του ταξιδιού των Βρυξελλών θα ήταν το ίδιο, ό,τι δηλαδή ακολούθησε τον αγώνα του Βάντεν Στοκ. Θερμό χειροκρότημα των πρωταγωνιστών, ένα μεγάλο ευχαριστώ του κόσμου για το μακρύ ταξίδι στην Ευρώπη και αναγνώριση της ανωτερότητας και του δικαίου της πρόκρισης ενός μεγάλου Ευρωπαϊκού συλλόγου.
Το ραντεβού δόθηκε για την επόμενη περίοδο όμως μέχρι τότε το ΑΠΟΕΛ θα πρέπει να ιδρώσει πολύ ακόμα για να υλοποιήσει τους στόχους του. Το θετικό βέβαια είναι αυτοί του έμειναν και σε αυτούς θα επικεντρωθεί.
