Η Ομόνοια όπως είχαν τα πράγματα έκανε το καλύτερο με την πώληση του Σιέριταν. Πρώτα από όλα ο Ιρλανδός είχε κάνει ξεκάθαρο ότι το καλοκαίρι θα πήγαινε έτσι και αλλιώς στην Γιαγκελόνια, πρώτο γιατί οι Πολωνοί του πρόσφεραν 250 χιλιάδες τον χρόνο, περίπου 90 περισσότερα από όσα το έδινε η Ομόνοια και δεύτερο γιατί θεωρεί ότι το Πολωνικό ποδόσφαιρο μπορεί να τον βοηθήσει περισσότερο από το δικό μας για να φτάσει στην Εθνική του ομάδα.
Η Ομόνοια πήρε άμεσα περισσότερα από 200 χιλιάδες που της δίνουν ρευστότητα ενόψει και των κριτηρίων Μαρτίου, κέρδισε περίπου τρείς μήνες δεδουλευμένα του Σιεριταν και κέρδισε και άλλες περίπου 50 χιλιάδες που ήταν οι μισθοί του μέχρι τον Μάιο.
Τι έχασε όμως.
Πρώτα από όλα ένα σωστό επαγγελματία προσηλωμένο στην δουλειά του, ένα πολύ καλό και ευχάριστο τύπο και μία προσωπικότητα μέσα στο γήπεδο και στα αποδυτήρια.
Ένα πολύ καλό επιθετικό που έδινε λύσεις και ποιότητα στο αριστερό άκρο σαν εξτρέμ ή σαν σέντερ φόρ, μόνος ή σαν δεύτερος. Έχασε γκολ, ο Σιέριταν, είχε 40% σκοράρισμα στα παιχνίδια του , 74 συμμετοχές 29 γκολ, έχασε ταχύτητα, δύναμη, και ύψος.
Τώρα, τι εναλλακτικές έχει η Ομόνοια. Όσο αφορά το σέντερ φορ υπάρχει ο Ρουσιάς και η επιλογή ανάγκης στην θέση αυτή του Χριστοφή.
Όσο για το αριστερό άκρο της επίθεσης η πιο φυσιολογικές λύσεις είναι του Σάκη Κύπρου και του Αζίς και από εκεί και πέρα είναι κινήσει πειράματα όπως η μετακίνηση του Σοιλέδη, που έπαιξε στην αρχή της καριέρας του εκεί, η του Μαργκάσα που έχει αγωνιστεί στο παρελθόν κάποιες φορές. Είναι και η μετακίνηση αριστερά του Χριστοφή για να καλύψει την θέση δεξιά ο Δημητρίου.
Αυτά κέρδισε, αυτά έχασε, αυτές είναι οι εναλλακτικές της Ομόνοιας στην φυγή του <<ωραίου>> Γκίλιαν Σιέριταμ.
