Εχετε ακούσει ποτέ προπονητή ποδοσφαίρου σε συνέντευξη Τύπου μετά από αγώνα να κοιτάζει το χαρτί με τη στατιστική ανάλυση, να κουνάει συγκαταβατικά το κεφάλι του και να λέει εκφράσεις όπως «... δεν μπορούσαμε να νικήσουμε με τόσο λίγη κατοχή μπάλας», «... δεν είχαμε καθόλου καλή ακρίβεια πάσας», «... οι αντίπαλοι μας έκαναν περισσότερες ντρίπλες»; Οχι! Γιατί πολύ απλά μια τέτοια προσέγγιση μπορεί να είναι χρήσιμη στο μπάσκετ ή το βόλεϊ, αλλά είναι παντελώς άχρηστη στο ποδόσφαιρο!
Για την αδιάφορη ύπαρξη της στατιστικής, υπάρχουν σε εβδομαδιαία βάση αρκετές ενδείξεις. Αλλά μια στο τόσο, υπάρχουν και τρανταχτές, αδιαμφισβήτητες αποδείξεις όπως στο χθεσινό εκκωφαντικό Παρί Σεν Ζερμέν-Μπαρτσελόνα 4-0. Οι Γάλλοι κυριάρχησαν ολοκληρωτικά, δεν στηρίχθηκαν μόνο στις αντεπιθέσεις όπως αρκετές άλλες ομάδες που έχουν καταφέρει να «στριμώξουν» τη Μπάρτσα. Ηταν καλύτεροι στα πάντα! Κι όμως, η «στατιστική» δείχνει ότι οι Καταλανοί και περισσότερο τη μπάλα στα πόδια τους είχαν και πιο πολλές και σίγουρες πάσες έδιναν και για να το πετύχουν αυτό έβγαλαν τη... γλώσσα τον αντιπάλων τους. Με απόλυτο έλεγχο της μπάλας, λοιπόν, και με στιλ αυτοκρατορικό αφού έτρεξαν λιγότερο, οι «Μπλαουγκράνα»... έφαγαν τέσσερα!
Υπάρχουν κι άλλες στατιστικές κατηγορίες οι οποίες όχι απλώς δεν λένε την αλήθεια, αλλά μάλλον αποδεικνύονται παραπλανητικές.
Παράδειγμα: η Παρί είχε 8 τάκλιν, 19 «καθαρίσματα» σε σέντρες, 14 φάουλ, 2 κόρνερ ενώ τα αντίστοιχα νούμερα της Μπαρτσελόνα ήταν 5, 9, 11 και 4. Αν κάποιος δεν έχει δει τον αγώνα και διαβάσει μόνο τους συγκεκριμένους αριθμούς, θα συμπεράνει ότι η Μπάρτσα πίεζε. Ούτε κατά διάνοια! Τα μόνα χρήσιμα στοιχεία είναι τα σουτ στο τέρμα (10 έναντι 1), που ωστόσο είναι μια καταγραφή η οποία υπήρχε ανέκαθεν. Πάντα μπορούσαμε να μετρήσουμε τις τελικές προσπάθειες μιας ομάδας και μάλλον είναι το μοναδικό αξιόπιστο στοιχείο υπεροχής, παρότι ενίοτε δεν προδικάζει το αποτέλεσμα. Συμπέρασμα: η εισβολή της στατιστικής δεν έχει προσφέρει παρά ελάχιστα στην (ποδοσφαιρική) ζωή μας.
ΠΗΓΗ:ΑΠΕ
