H πρώτη ήττα του ΑΠΟΕΛ ήρθε σ'ενα αγώνα που δεν μπόρεσε να επιβάλει το ρυθμό του, δεν κατάφερε να κυκλοφορήσει την μπάλα και δεν ήταν φυσικά δημιουργικό.. Ελάχιστες φορές μπήκε με αξιώσεις στην αντίπαλη περιοχή και βρήκε μόνο μιά ευκαιρία, αυτή του Σωτηρίου στο β' μέρος, ενώ στην αρχή του α' μέρους είχε εκείνα τα τρία συνεχόμενα σουτ μέσα στην περιοχή που κτύπησαν στο σώμα αντίπαλων παικτών.
Για δεύτερη φορά, το ΑΠΟΕΛ, μετά το 0-0 με την Ανόρθωση, δεν σκόραρε και με ένα ανόητο πέναλτι του Αστίθ, έχασε από μιά ΑΕΛ διαβασμένη, πιεστική και με ένα Σουάρες που για ένα ακόμα παιχνίδι έδειξε ότι είναι ο καλύτερος μέσος του πρωταθλήματος, αλωνίζοντας ολόκληρο το γήπεδο, κόβοντας και δημιουργώντας. Ενώ δεν ήταν λίγες οι περιπτώσεις που ο ίδιος φάνηκε επικίνδυνος στην αντίπαλη περιοχή.
Το ΑΠΟΕΛ στο κέντρο δεν είχε τον αντίστοιχο παίκτη και για πρώτη ίσως φορά είχε τόσο χαμηλό ποσοστό κατοχής, μικρότερο του αντιπάλου.. Ένα ΑΠΟΕΛ που όπως είπε ο Κρίστιανσεν είχε 7 παίκτες κάτω από το επίπεδο τους, το μάξιμουμ που θα μπορούσε να πάρει στο Τσίρειο ήταν η ισοπαλία από μια ΑΕΛ που μπορεί να μην ήταν κι αυτή τόσο δημιουργική, είχε όμως δύο τουλάχιστο περιπτώσεις στο β'μερος που έφτασε κοντά στο γκολ.
Τελικά, ένα ανεξήγητο πέναλτι που σωστά δόθηκε, έκρινε το ντέρμπι υπέρ των γηπεδούχων που έπαιξαν ψυχωμένα και με σωστή τακτική και εναντίον των φιλοξενουμένων που έκαναν τη χειρότερή φετινή τους εμφάνιση.
