Μία φάση στην περιοχή του, που ήταν εύκολο να την ξεκαθαρίσει, αλλά δεν μπόρεσε να το κάνει, με τον Καρλάο να γλιστρά και να πέφτει και τον Αλεξάντρου να χάνει την κεφαλιά και να μη βγαίνει πάνω στο Σαντατέρ, και ένα φαλτσαριστό σουτ με το στήθος του δεξιού ποδιού του Παραγουανού από πλάγια και δύσκολη θέση, έφεραν στα τελευταία λεπτά το μοιραίο γιά το ΑΠΟΕΛ γκολ της ισοφάρισης και του αποκλεισμού.
Ο Σαντατέρ αντί να σεντράρει ή να πασάρει σε αμαρκάριστο παίκτη αριστερά του, που ζητούσε την μπάλα, ρίσκαρε και έκανε το εξαιρετικής τεχνικής σουτ του, στην κλειστή γωνιά του Βάτερμαν. Δεν υπήρχε περίπτωση να περάσει στα δίχτυα η μπάλα, αν ο Βάτερμαν δεν έκανε λάθος υπολογισμό και να κινηθεί γιά την απόκρουση μιας σέντρας που δεν έγινε ποτέ, ανοίγοντας τη γωνιά του. Το σουτ του Σαντατέρ που δεν περίμενε κανένας, έστειλε την μπάλα στα δίχτυα και το ΑΠΟΕΛ πίσω στο Europa League. To εντυπωσιακό γκολ του Σωτηριου, μετα από την κάθετη πάσα του Μοράις, λίγα λεπτά προηγουμένως, πήγε χαμένο. Το ΑΠΟΕΛ πλήρωσε πολύ ακριβά τον λανθασμένο υπολογισμό του τερματοφύλακα του, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα έφτανε τελικά στην πρόκριση.
Έφτασε όμως αρκετά κοντά για να ελπίζει σοβαρά, παρά το γεγονός ότι σε όλη τη διάρκεια του αγώνα ήταν κατώτερο από την Κοπεγχάγη, που δεν επηρεάστηκε από την ατμόσφαιρα του γηπέδου, κάνοντας σχεδόν ένα τέλειο παιχνίδι, με ηγέτη στο κέντρο τον εξαιρετικό Ντιλέινι. Καλά διαβασμένοι οι Δανοί, και ψυχολογικά και αγωνιστικά, δεν επέτρεψαν στο ΑΠΟΕΛ να δημιουργήσει ευκαιρίες, εκτός αυτής που έφερε το γκολ του Σωτηρίου, κι' από την άλλη είχαν οι ίδιοι πέντε ευκαιρίες, με πρώτη και καλύτερη, αυτή του Κορνίλιους στην αρχή του δευτέρου ημιχρόνου που εξ επαφής αστόχησε με το κεφάλι.
Η καλύτερη ομάδα και στους δυο αγώνες πήρε την πρόκριση και ταυτόχρονα τη ρεβάνς του προ επταετίας αποκλεισμού. Το ΑΠΟΕΛ δεν μπόρεσε να βάλει κάτω και να κυκλοφορήσει την μπάλα, επιβάλλοντας το δικό του ρυθμό, το δικό του παιχνίδι. Οι ψηλές, μακρινές μπαλιές δεν ήταν αρκετές να δημιουργήσουν κινδύνους σε μια ομάδα που πίεζε σε όλο το γήπεδο και έμεινε συμπαγής μέχρι το τέλος, περιορίζοντας στο ελάχιστο τους χώρους στο ΑΠΟΕΛ. Κι'όμως, μετά το 1-0, φάνηκε ότι το παιχνίδι θα κρινόταν στην παράταση και ίσως στα πέναλτι. Επαναλήφθηκε όμως ο αποκλεισμός από την Αστάνα, αφού η Κοπεγχάγη αντέδρασε στο γκολ του Σωτηρίου, φέρνοντας αρκετές φορές την μπάλα στην αντίπαλη περιοχή. Αντίθετα, το ΑΠΟΕΛ δεν στάθηκε ικανό να συνεχίσει το καλό του διάστημα πριν το γκολ του και δέχτηκε τελικά ένα τέρμα που εύκολα θα μπορούσε ν'άποφύγει.
Η αλλαγή του Ορλάντι με τον Μπρεσάν αποδείχτηκε ένα λάθος του Κρίστιανσεν, όπως λάθος ήταν η μη παρουσία του Αλωνεύτη στον πάγκο γιά μιά ακόμα φορά. Γενικά ο Κρίστιανσεν δεν κατάφερε μέχρι τώρα να ετοιμάσει όπως θα έπρεπε την ομάδα και ιδιαίτερα στα δυό παιχνίδια με την Κοπεγχάγη, λέει πολλά το γεγονός ότι το ΑΠΟΕΛ δημιούργησε όλες κι όλες δυο ευκαιρίες. Ψες καμιά από τις δυο πρώτες αλλαγές με Βάντερ και Μπρεσάν δεν βοήθησαν, ενώ ο Ντεκαμάργκο μπήκε στον αγώνα κατόπιν εορτής.
Ο λανθασμένος και μη έγκαιρος προγραμματισμός, δεν ενίσχυσαν την ομάδα. Αντίθετα, με την πώληση του Ντεβινσέντι, αποδυναμώθηκε. Η Κοπεγχάγη ήταν πιο έτοιμη, πιό δυνατή, πιό δημιουργική και εντός και εκτός έδρας και δίκαια πήρε την πρόκριση. Μπορεί το ΑΠΟΕΛ να δέχτηκε ένα γκολ γκάφα λίγο πριν πάει ο αγώνας στην παράταση, αλλά στο ποδόσφαιρο τα λάθη πληρώνονται. Έμεινε ως παρηγοριά το Europa League και φυσικά οι συνεχείς παρουσίες της ομάδας σε ομίλους. Ο κόσμος του μπορεί να απογοητεύθηκε, αλλά έκανε ότι μπορούσε γιά να βοηθήσει την ομάδα του. Όμως, έστω κι'αυτό το μέτριο ως κακό ΑΠΟΕΛ, από τη στιγμή που προηγήθηκε και δεν δέχτηκε γκολ μέχρι το 86', θα μπορούσε να πάρει τη χρυσή πρόκριση, απέναντι σε μια καλύτερη του ομάδα.
