Ο Απόλλωνας πλήρωσε ακριβά ψες στο ΓΣΠ την αστοχία του, ιδιαίτερα στο δεύτερο ημίχρονο και στην παράταση, τα αμυντικά του κενά και λάθη και, γιατί όχι, μια λανθασμένη ακύρωση τέρματος λανθασμένα ως οφσάιντ από το βοηθό διαιτητή. Αν λάβει κανείς υπόψη και τους δυο αγώνες, ο Απόλλωνας, με λίγο περισσότερη προσοχή, ιδιαίτερα στην άμυνα, θα μπορούσε να προκριθεί. Γενικά ήταν καλύτερος από την Γκρασχόπερς και στα δυό παιχνίδια, αλλά πλήρωσε τα λάθη του και τα λάθη της διαιτησίας.
Ειδικά ψες, του δόθηκε η ευκαιρία δυο φορές με το σκορ πρόκρισης, αλλά ότι δημιουργούσε στην επίθεση, το χαλούσε στην άμυνα. Μία άμυνα που δεν φρόντισε να παίξει πιό επιφυλακτικά, πιό κλειστά σε καίρια σημεία του αγώνα. Γενικά ο Απόλλωνας δέχτηκε εύκολα τα γκολ, συνολικά πέντε, και στους δυό αγώνες, κι'αυτό ήταν η αδυναμία του. Τρία γκολ ήταν πολλά στον ψεσινό αγώνα, κι'αυτά ήταν που στέρησαν την πρόκριση. Όταν στην παράταση το σκορ ανέβηκε στο 3-1, ήρθε σχεδόν αμέσως το 3-2. Και στο δεύτερο ημίχρονο της παράτασης, αντί να γίνει το σκορ 4-2 με την ξεκάθαρη ευκαιρία του Παπουλή, έγινε το 3-3, που έδωσε το τέλος. Ένα άδοξο τέλος, ένας αποκλεισμός που πίκρανε τον κόσμο της ομάδας, αλλά που στο τέλος χειροκρότησε την προσπάθεια των παικτών. Μπορεί ο Απόλλωνας να εφτασε κοντά στην πρόκριση, την εδικαιούτο, αλλά ταυτόχρονα η αμυντική συμπεριφορά του και στους δυό αγώνες, θα πρέπει να προβληματίσει τον Πέδρο Εμμανουέλ.
Όσο για την παρουσία του κόσμου, που έφτασε τις 7 χιλιάδες, ήταν συγκλονιστική και βοήθησε την ομάδα να διεκδικήσει με αξιώσεις την πρόκριση. Μία πρόκριση που θα μπορούσε περισσότερο να γύρει προς την πλευρά του Απόλλωνα και όχι της Γκρασχόπερς, που αν εξαιρεθεί το τελευταίο 20λεπτο του πρώτου ημιχρόνου, ήταν μια μέτρια ομάδα. Στα πέντε τέρματα της, τη βοήθησε η άμυνα του Απόλλωνα, που εν πάση περιπτώσει, έδειξε ότι θα έχει φέτος μια δυνατή ομάδα από πέρσι. Όσο γιά τον τραυματισμό του Μάγκλιτσα, επηρέασε αρνητικά την ομάδα, πολύ περισσότερο που ο Πίεχ που τον αντικατέστησε, δεν ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις του αγώνα.
