Μετά την κατάκτηση του Παγκοσμιου Κυπέλου το 1966 στην έδρα της,η Αγγλία όχι μόνο δεν πήρε άλλο τίτλο, ούτε στο Π.Κ., ούτε στο Euro, αλλά και σ'ενα τελικό δεν μπόρεσε να φτάσει! Για το αγγλικό ποδόσφαιρο, είναι πάρα πολλά τα άγονα 50 χρόνια!
Ενώ σε συλλογικό επίπεδο, οι Άγγλοι έχουν να παρουσιάσουν πολλές επιτυχίες, σε εθνικό επίπεδο κατάφεραν μόνο να φτάσουν σε δυο ημιτελικούς. Ο ένας στο Π.Κ. του '90 και ο άλλος στο Euro του '96 μέσα στο Γουέμπλι. Σε αμφότερες των περιπτώσεων αποκλείστηκαν από τους Γερμανούς στα πέναλτι!
Μήπως ήρθε η ώρα της Αγγλίας να φτάσει μετά από μισό αιώνα σ'ένα τελικό και γιατί όχι, να τον κερδίσει; Ένας αγγλικός θρίαμβος στη Γαλλία, είναι πιθανός, αν ληφθούν υπόψη οι πολύ καλές επιλογές του Χότσον στην επίθεση και οι ταλαντούχοι νεαροί παίκτες στην ομάδα.
Ναι, υπάρχει δικαιολογημένη αισιοδοξία στην Αγγλία. Υπάρχουν λόγοι να νιώθει ευχάριστα μια ομάδα που στα προκριματικά, έστω σ'ενα σχετικά εύκολο όμιλο, πήρε το 100% των βαθμών!
O Xότσον το έχει παράπονο ότι τον θεωρούν συντηρητικό.. "Δεν θυμάμαι ποιος το είπε πρώτος, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Ποτέ δεν έχω νιώσει έτσι. Όταν έχω μια ομάδα που μπορεί να ελέγξει το παιχνίδι και να πάρει την πρωτοβουλία, αυτό γίνεται και δεν χρειάζεται να αποδείξω σε κανένα ότι κάνει λάθος."
Ένα ιδανικό αουτσάιντερ η νέα ομάδα της Αγγλίας, με ηγέτη τον Ρούνι που έκανε πολύ καλά παιχνίδια στα προκριματικά. Η πείρα του και η κλάση του θα παίξουν ασφαλώς το ρόλο τους.
Από κει και πέρα, μεσοεπιθετικά υπάρχουν πολλές επιλογές, αλλά σίγουρα ο Κέιν και ο συμπαίκτης του στη Τότεναμ, το νέο μεγάλο, νεαρό ταλέντο Ντέλε Αλλι και ο διψασμένος για διάκριση Βάρντι της Λέστερ που ήταν ο επιθετικός αποκάλυψη στην ιστορική έκπληξη της Πρέμιερ Λιγκ, θα αποδειχθούν μάλλον οι παίκτες κλειδιά.
Φτάνει η Αγγλία να παρουσιαστεί συγκεντρωμένη και συμπαγής και η Αγγλία μπορεί να φτάσει στα ημιτελικά και μετά στον τελικό. Και εκεί όλα μπορούν να συμβούν.
