Η θέση του τερματοφύλακα ήταν ανέκαθεν αδικημένη, και θα συνεχίσει να είναι. Όσο κι αν το νούμερο ένα κάθε ομάδας, απ” την πιο σπουδαία μέχρι την πιο αδύναμη, παίζει σημαντικότατο παράγοντα στη λειτουργία αυτής και καθορίζει -σε τεράστιο βαθμό- την έκβαση κάθε αναμέτρησης. Δεν είναι διόλου τυχαίο πως μόνο μία φορά κάποιος τερματοφύλακας έχει κερδίσει τη Χρυσή Μπάλα, όταν το κατάφερνε ο Σοβιετικός Λεβ Γιασίν το μακρινό 1963.
Τελευταίος που άξιζε κάτι τέτοιο, και αδικήθηκε ολοφάνερα, ήταν ο Γερμανός Μάνουελ Νόιερ το 2014. Το βραβείο είχε καταλήξει -και τότε- στο Λιονέλ Μέσι. Τα τελευταία χρόνια πάντως έχουμε μια έκρηξη πολλών σπουδαίων τερματοφυλάκων που παίζουν μάλιστα βασικοί σε τεράστιες ομάδες από νεαρή ηλικία, κάτι που καταρρίπτει το μύθο πως «ο βασικός κίπερ θέλει χρόνια στην πλάτη του παίκτη».
Στις μέρες μας υπάρχουν πολλοί τερματοφύλακες που βρίσκονται κάτω απ” τα 25(ή τα αγίζουν) και είναι βασικοί και αναντικατάστατοι στις ομάδες τους. Τόσους εξαιρετικούς παίκτες στη θέση ένα και σε τέτοιες ηλικίες, ειλικρινά, δε νομίζω ότι έχουμε ζήσει ξανά τα τελευταία 30 χρόνια και καλό είναι να τους ρίξουμε μια ματιά. Οι περισσότεροι είναι γνωστοί (ίσως και όλοι) σε όλους σας. Ας δούμε την κορυφαία οχτάδα μέσα απ” τα δικά μου μάτια.
Στις 25 Οκτωβρίου του 2015 ο Σίνισα Μιχάιλοβιτς έδωσε θέση βασικού σε ένα παιδί 16 ετών και 8 μηνών κόντρα στη Σασουόλο. Το τεράστιο κορμί του, τα αθλητικά του προσόντα, τα απίστευτα ρεφλέξ αλλά και το γεγονός πως έβγαζε μια απίστευτη ωριμότητα για την ηλικία του, χάρισαν στο νεαρό αυτή την ευκαιρία. Το τελικό 2-1 υπέρ των Μιλανέζων έδωσε συνέχεια στο νεαρό στη βασική ενδεκάδα της ομάδας, κάτι που συνεχίζεται μέχρι και στις μέρες μας. Όλα δείχνουν πως η Μίλαν και η εθνική Ιταλίας έχουν βρει ένα νέο, εξαιρετικό τερματοφύλακα για τα επόμενα -τουλάχιστον- 15 χρόνια. Μακάρι.
Ακόμα ένας Ιταλός, ακόμα ένα σπουδαίο ταλέντο. Ο παίκτης της Τζένοα με σκληρή δουλειά και απίστευτες εμφανίσεις τα τελευταία τρία χρόνια έχει φτάσει να θεωρείται ως η πρώτη επιλογή για την εθνική Ιταλίας μετά τον Μπουφόν, κάτι που δείχνει περίτρανα το μέγεθος του ταλέντου του. Η στιγμή μάλιστα που θα αφήσει το Λουίτζι Φεράρις για κάποια μεγαλύτερη ομάδα της Ιταλίας ή της Ευρώπης φαντάζει ως το πιθανότερο σενάριο μετά το καλοκαίρι που έρχεται.
Σε αντίθεση με τον Περίν, ο Γερμανός Κέβιν Τραπ έκανε το μεγάλο άλμα αφήνοντας την Άιντραχτ το καλοκαίρι του 2015 για τα χρήματα και τη λάμψη της Παρί. Κέρδισε αμέσως θέση βασικού χάρις στο φοβερό του ταλέντο και το θηριώδες ανάστημά του και λογικά θα χτυπήσει (και) την πόρτα της εθνικής Γερμανίας για το Γιούρο της Γαλλίας. Ο Γερμανός ήταν απολαυστικός στα δύο πρόσφατα παιχνίδια της Παρί απέναντι στην Τσέλσι, συνεχίζοντας τις εξαιρετικές εμφανίσεις των ομίλων. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως ο Τραπ βρέθηκε στην καλύτερη ενδεκάδα στη φάση των ομίλων για το Τσάμπιονς Λιγκ.
Ο νεαρός Άγγλος θεωρείται πανάξια ως ο κορυφαίος τερματοφύλακας της Πρέμιερ Λιγκ για την τρέχουσα σεζόν και αξίζει τη θέση του βασικού στο Γιούρο της Γαλλίας (εκεί θα δούμε τον επίσης εξαιρετικό Τζόε Χαρτ). Δεν έχει δεχθεί τέρμα στο 1/3 των παιχνιδιών της Στόουκ και είναι στιγμές που φαντάζει πραγματικά ανίκητος. Οι μέρες του στο Μπριτάνια είναι μετρημένες πλέον μιας και κορυφαίες ομάδες του Νησιού, όπως η Λίβερπουλ και η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, θα ψάχνουν για τερματοφύλακα απ” το καλοκαίρι. Για διαφορετικούς λόγους η κάθε μια.
Εδώ δεν χρειάζονται πολλά λόγια και συστάσεις. Ο Βέλγος είναι top-class εδώ και τέσσερα (τουλάχιστον) χρόνια με σπουδαίες διακρίσεις τόσο στην Ατλέτικο Μαδρίτης, όσο και στην Τσέλσι και την εθνική Βελγίου. Μετά το φετινό τραυματισμό του δεν έχει φτάσει ακόμα στα επίπεδα που μας είχε συνηθίσει αλλά αυτό θεωρείται βέβαιο πως θα συμβεί -και πάλι- απ” την επόμενη σεζόν. Για μεγάλη μερίδα του φίλαθλου κόσμου είναι ο δεύτερος καλύτερος κίπερ της Ευρώπης μιας και η θέση-1 ανήκει στον τερματοφύλακα της Μπάγερν Μονάχου.
Ακόμα ένας Γερμανός, ακόμα ένας σπουδαίος τερματοφύλακας σε μια τεράστια ομάδα. Βασικός και αναντικατάστατος στη Γκλάντμπαχ από τα 19 του δεν άργησε να τραβήξει το ενδιαφέρον κορυφαίων συλλόγων με τη Μπάρτσα να βγάζει 1ο εκατομμύρια ευρώ για να τον κάνει δικό της το καλοκαίρι του ’14.
Ο Τερ Στέγκεν δεν παίζει βασικός στο πρωτάθλημα παρά μόνο στο κύπελλο και στο Τσάμπιονς Λιγκ και αυτό είναι κάτι που σίγουρα αδικεί το πλούσιο ταλέντο του. Θεωρείται το νούμερο-2 στην εθνική Γερμανίας για το Γιούρο της Γαλλίας και όλοι περιμένουμε τη στιγμή που θα γίνει και το νούμερο-1 στο καμάρι της Καταλωνίας σε όλες τις διοργανώσεις.
Δεν είναι τυχαίο πως ο Σιμεόνε αγόρασε το νεαρό Σλοβένο για 16 εκατομμύρια ευρώ απ” τη Μπενφίκα για να αντικαταστήσει τον Κουρτουά. Ο Όμπλακ θεωρείται απ΄τα μεγαλύτερα ταλέντα στη θέση 1 και δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν πως την επόμενη δεκαετία ίσως φτάσει στην κορυφή σε προσωπικό επίπεδο. Για την ιστορία είναι ο ακριβότερος τερματοφύλακας όλων των εποχών στη Λα Λίγκα. Ο νεαρός ήταν απολαυστικός στη φάση των ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ και συνέχισε με δύο clean seets και στη φάση των «16».
Ακόμα ένας τερματοφύλακας που έκανε όνομα στην Ατλέτικο Μαδρίτης και που βρίσκεται -καθόλου άδικα- στους κορυφαίους του πλανήτη. Ο Ντε Χέα είναι τους τελευταίους μήνες ο παίκτης που κρατάει ζωντανή τη σπουδαία Αγγλική ομάδα μιας και φαντάζει ανίκητος σε πολλά παιχνίδια και ο παίκτης που λογικά το καλοκαίρι θα σπάσει το ρεκόρ του Όμπλακ μιας και η Ρεάλ φαντάζει ως σίγουρος προορισμός. Ελπίζω να τον δούμε βασικό για τους φούριας ρόχας στο Γιούρο το καλοκαίρι και θέλω να τον δω βασικό στη Ρεάλ απ” του χρόνου.
Αν στους παραπάνω προσθέσουμε τον Τζόε Χαρτ (28), τον Κάσπερ Σμάιχελ (29), τον Σαμίρ Χαντάνοβιτς (30), τον Ούγκο Γιορίς (29), τον Κέιλορ Νάβας (27) και φυσικά το Μάνουελ Νόιερ (29) καταλαβαίνουμε πως ζούμε όντως στον αστερισμό μεγάλων νέων τερματοφυλάκων. Είναι υπέροχο που πλέον οι ομάδες εμπιστεύονται νέα παιδιά κάτω απ” τα δοκάρια και ακόμα πιο υπέροχο που αυτά τα νέα παιδιά δείχνουν το μέγεθος του ταλέντου τους αμέσως. Θα ήθελα να διαβάσω -εννοείται- και τις προτάσεις των αναγνωστών μιας και είμαι σίγουρος πως κάποιον θα έχω ξεχάσει.
