Έχω μια απορία!
Πότε βρώμισε το ποδόσφαιρο μας; Πότε αλήθεια;
Όταν το 1981 πετάχτηκε στον κάλαθο των αχρήστων το περιβόητο Πόρισμα Κολώτα γιά τους σικέ αγώνες, ήταν βρώμικο;
Ένα πόρισμα που γιά πρώτη φορά μιλούσε με τον πιό επίσημο και αποδεικτικό τρόπο γιά προσυνεννοημένα παιχνίδια, αλλά τίποτα και κανένας δεν συγκινήθηκε; Καμιά εκμετάλλευση μιάς σοβαρότατης έρευνας, που λίγο πολύ το κωλάνι της τους έπιανε όλους και ως είθιστε στον άμεμπτο αυτό τόπο, το μεγάλο αυτό θέμα προσπεράστηκε και έμεινε στα αζήτητα!
Και όταν το 1993 ο ΚΟΑ έκανε τη δική του έρευνα και τα στοιχεία της μαρτυρούσαν πολλά γιά σικέ αγώνες και μερικές εφημερίδες κυκλοφορούσαν ολόμαυρες, σε ένδειξη οργής και διαματρυρίας, τι έγινε παρακαλώ;
Απολύτως τίποτα!
Όπως δεν έγινε απολύτως τίποτα, όταν το Δεκέμβριο του 1996, η Εθνική μας των Αντρών έχασε μ'ένα περίεργο τρόπο στο Τσίρειο από την Βουλγαρία 3-1, ο προπονητης της Αντρέας Μιχαηλίδης παραιτήθηκε, αλλά στο τέλος και παρά τη...βαθιά έρευνα που είχε άμεση σχεση και με τη στοιχηματική δράση γύρω από τον αγώνα, δεν αποδείχθηκε οτιδήποτε!
Το τεράστιο αυτό θέμα έπεσε επίσης στα μαλακά και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα! Καμιά απόδειξη! Καμιά τιμωρία! Και από τότε μάθαμε τι σημαίνει στοίχημα στο ποδόσφαιρο!
Γιατί μέχρι τότε νομίζαμε πως το στοίχημα παιζόταν μόνο στον Ιππόδρομο! Από τότε μέχρι σήμερα το στοίχημα το έμαθαν σχεδόν όλοι οι ασχολούμενοι με το ποδόσφαιρο και το γέμισαν με κίτρινους και κόκκινους φάκελους! Αλλά και πάλι τίποτα! Κανένας ένοχος!
Φταίει το νομικό μας σύστημα! Και το ποδόσφαιρο μας δεν τα κατάφερε ακόμα να στείλει ούτε ένα παράγοντα, ούτε ένα ποδοσφαιριστή, ούτε ένα διαιτητή στη φυλακή! Και τώρα, με τις περιβόητες καταγγελίες Παναγή, τι θα γίνει;
Περιμένουμε, παρόλο που κάτι πιό σοβαρό είχαμε μέχρι τώρα την εντύπωση πως θα βγεί! Η συνέχεια ίσως να είναι πιό αποκαλυπτική. Όμως το ερώτημα παραμένει.
Η διαιτησία είναι η μόνη πληγή, η μόνη παθογένεια του κυπριακού ποδοσφαίρου; Ασφαλώς όχι! Είναι τόσες πολλές και συνεχίζουν να είναι! Και ο λόγος απλός. Πλήρης ατιμωρισία, εφ´ολης της ύλης!
Και φυσικά, ουδείς αναμάρτητος! Άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο, πληγώνουν το ποδόσφαιρο με πολλούς και διάφορους τρόπους!
Είναι εδώ που ζητείται μιά οργανωμένη καταπολέμηση και αποτελεσματική αντιμετώπιση της διαφθοράς στο χώρο του ποδοσφαίρου!
Οφείλουμε να το δούμε αυτό σοβαρά και υπεύθυνα, όλοι οι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο εμπλεκόμενοι! Τα σωματεία, οι παράγοντες, η ομοσπονδία, οι προπονητές, οι ποδοσφαιριστές, οι διαιτητές, οι ατζέντηδες και μανατζερς παικτών, η ανωτάτη αθλητική αρχή, η αστυνομία, το ίδιο το κρατος, ακόμα και εμείς του αθλητικού Τύπου. Διαφορετικά θα χάσουμε οριστικά το παιχνίδι!
Ο φίλαθλος κόσμος άρχισε να αποστασιοποιείται! Φεύγει από τα γήπεδα! Η βία δεν είναι ο μόνος ή ο πιο σοβαρός λόγος! Είναι πολλοί! Και όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούμε, τόσο πιο κοντά θα έρθει η ελπίδα μιάς κατά το δυνατόν νέας έποχής γιά το ποδόσφαιρο που ύποτίθεται πως αγαπάμε και υπηρετούμε!
Εδώ που φτάσαμε, τα όρια έχουν αφόρητα στενέψει! Κι'αυτοί που δικαιούνται να βγάλουν έξω την ουρά τους, πιστέψτε με, είναι ελάχιστοι!
